II CZ 210/10

Sygn. akt II CZ 210/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w P. i Pogotowiu Ratunkowemu w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2011 r., zażalenia strony pozwanej - Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w P. na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2010 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie 3 wyroku z dnia 22 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążenia powoda A. B. kosztami postępowania apelacyjnego, wskazując na trudną sytuację materialną i zdrowotną powoda oraz na poczucie krzywdy, pod którego wpływem powód pozostaje. W zażaleniu pełnomocnik pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w P. w likwidacji zarzuciła naruszenie art. 109 § 2 i art. 99 w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. oraz art. 102 k.p.c., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W wypadkach szczególnie uzasadnionych, na podstawie art. 102 k.p.c., Sąd może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów procesu albo nie obciążać jej kosztami w ogóle. W orzecznictwie precyzuje się pojęcie „wypadku szczególnie uzasadnionego”, tym niemniej ocena, czy w sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony należy do swobodnej decyzji sądu ze względu na konieczność zapewnienia poczucia sprawiedliwości oraz realizacji zasady słuszności (por. m.in. postanowienie SN z 13 grudnia 2007 r. I CZ 110/07, nie publ.). Sąd Apelacyjny szczegółowo wyjaśnił, dlaczego nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego. Wskazane przez Sąd okoliczności, a więc trudna sytuacja materialna oraz zdrowotna powoda, a także poczucie krzywdy i wywołane nim przekonanie o słuszności swoich racji wynikające z charakteru sprawy mogły łącznie stanowić podstawę do zastosowania art. 102 k.p.c. Z tych względów zażalenie należało oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).