II CZ 32/06

Sygn. akt II CZ 32/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa R. J., Z. D. i R. R. - wspólników spółki jawnej "E." w W. przeciwko L.B. o wyłączenie wspólnika, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2006 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 stycznia 2006 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 19 października 2005 r., gdyż nie zawierała ona wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w przepisach k.p.c. wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać uchylone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na podstawie art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2) lub przez Sąd Najwyższy (art. 3986 § 3 k.p.c.). Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136). Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można 3 jednak zasadnie bronić, zważywszy, że zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych lecz dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd Apelacyjny zasadnie ją odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych w art. 3984 § 1 k.p.c. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie oddalił. jc