II CZ 35/10

Sygn. akt II CZ 35/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z urzędu przy uczestnictwie Spółdzielni Mieszkaniowej „O.(...)” w P. oraz Banku (...) Spółki Akcyjnej I Oddział w P. w przedmiocie wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 4 września 2009 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania - Spółdzielni Mieszkaniowej „O.(...)” w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. odrzucił apelację Spółdzielni Mieszkaniowej „O.(...)” w P. od wpisu w księdze wieczystej dokonanego przez Sąd Rejonowy dnia 4 września 2009 r. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że Spółdzielnia złożyła apelację zawierającą braki formalne. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału Sądu Rejonowego została wezwana do uzupełnienia tych braków, mianowicie do uiszczenia opłaty, złożenia dwóch odpisów skargi oraz odpisów z Krajowego Rejestru 2 Sądowego. Spółdzielnia uiściła opłatę, załączyła dwa odpisy apelacji oraz niekompletną kserokopię odpisu z KRS zawierającą tylko strony nieparzyste. Sąd Okręgowy stwierdził, że braki formalne, mimo wezwania, nie zostały należycie uzupełnione. Spółdzielnia złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, podnosząc, że braki apelacji zostały uzupełnione. Co do odpisu z KRS stwierdziła, że, po pierwsze, termin „odpis” w samym k.p.c. nie jest rozumiany jednoznacznie, a zatem również kopia odpisu z KRS jest odpisem. Ponadto, jej zdaniem, brak niektórych stron tego odpisu upoważniał co najwyżej do wezwania do ich uzupełnienia, a nie do odrzucenia apelacji przez Sąd Okręgowy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pojęcie odpisu rzeczywiście nie jest rozumiane jednoznacznie w nauce postępowania cywilnego, jednakże nie odnosi się to do prawa rejestrowego. Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), Centralna Informacja Krajowego Rejestru Sądowego wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w formie papierowej. Również w § 5 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z Rejestru i udostępniania kopii dokumentów z katalogu (Dz. U. Nr 247, poz. 1811 ze zm.), wydanego na podstawie art. 6 ustawy o KRS, jednoznacznie uregulowano kwestię odpisów z KRS, wskazując, co odpis powinien zawierać i jakie są rodzaje odpisów. Nie ulega zatem wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków apelacji w postaci m. in. doręczenia odpisu z KRS było precyzyjne. Brak należało uzupełnić przez złożenie w Sądzie takiego odpisu, a nie jego kserokopii, która w świetle prawa rejestrowego odpisem nie jest. Nie usprawiedliwia Spółdzielni powoływana w zażaleniu okoliczność, że na tym etapie postępowania działała bez fachowego pełnomocnika. Spółdzielnia jest bowiem osobą prawną, którą, zgodnie z teorią organów, reprezentuje zarząd. Bycie członkiem zarządu osoby prawnej stanowi przejaw działalności profesjonalnej, zatem od takiej osoby można wymagać podwyższonej staranności. Niewątpliwie powinna mieścić się w niej świadomość tego, czym jest odpis z KRS. Ponadto o nieuzupełnieniu braku formalnego w postaci odpisu z KRS świadczy okoliczność, że dostarczono niekompletne kserokopie, czego już racjonalnie wytłumaczyć się nie da. Należy ponadto podkreślić, że uzyskanie odpisu z KRS nie 3 stwarza żadnych trudności praktycznych, skoro Rejestr jest jawny, każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w Rejestrze za pośrednictwem Centralnej Informacji oraz otrzymania, również drogą elektroniczną, m. in. poświadczonego odpisu z Rejestru (art. 8 ustawy o KRS). Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).