II CZ 41/09

PostanowienieIzba Cywilna2009-09-16

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski, Wojciech Jan, Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna od orzeczenia sądu drugiej instancji, wydanego w postępowaniu uproszczonym, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli nie spełnia wymogów określonych w przepisach proceduralnych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stwierdzono, że pogląd o możliwości zaskarżenia skargą kasacyjną każdego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeśli skarżący uzna je za niesprawiedliwe, nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdy nie spełnia wymogów formalnych określonych w przepisach, w szczególności art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Spółki jako niedopuszczalną, powołując się na art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c. Pozwana wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie prawa materialnego i powołując się na art. 45 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie i uznał je za oczywiście bezzasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej jako oczywiście bezzasadne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 41/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Jan Katner SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa "T." - Spółki Akcyjnej przeciwko "S." - Spółce Jawnej oraz D.G. i M.G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2009 r., zażalenia strony pozwanej - "S." - Spółki Jawnej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym. Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Pogląd pełnomocnika strony skarżącej, według którego każde orzeczenie sądu drugiej instancji podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, jeśli tylko skarżący uzna je za niesprawiedliwe i niezgodne z prawem, nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w obowiązującym stanie prawnym. Skarżący powołując się na art. 45 Konstytucji, pominął art. 176 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c. Zażalenie, jako oczywiście bezzasadne, należało oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 2 pkt 3 KPCart. 45art. 176 ust. 1art. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 2 pkt 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy