II CZ 55/20

PostanowienieIzba Cywilna2020-12-11

Skład orzekający: Anna Owczarek, Marta Romańska, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo uzupełniające braki formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zawierające wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wszystkich uczestników postępowania i ich adresów, stanowi pismo procesowe wymagające dołączenia odpisów dla wszystkich uczestników postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pismo uzupełniające braki formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które zawiera istotne elementy takie jak wartość przedmiotu zaskarżenia oraz dane wszystkich uczestników postępowania, jest pismem procesowym. W związku z tym, zgodnie z art. 128 § 1 k.p.c., wymaga ono dołączenia odpisów w liczbie odpowiadającej liczbie uczestników postępowania, a brak takiego uzupełnienia skutkuje zwrotem pisma.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu. Po wezwaniu do uzupełnienia braków, przedstawiła pismo wskazujące uczestników postępowania. Sąd Okręgowy wezwał ją następnie do przedstawienia szesnastu odpisów tego pisma pod rygorem zwrotu. Skarżąca nie uzupełniła braków, co skutkowało odrzuceniem skargi. W zażaleniu podniosła, że pismo uzupełniające nie jest pismem procesowym i nie wymaga odpisów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 55/20 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Marta Romańska SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt XV Ca 1099/16 wydanego w sprawie z wniosku A.B. przy uczestnictwie G.R., W.R., A.R., E.K., D.W., M.B., Z.D., K.B., T.G., J.T., L.W., H.W., T.K., I.W., M.K. i M.W. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2020 r., zażalenia skarżącej A.B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2020 r., sygn. akt XV WSC 15/19, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację wnioskodawczyni A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie o zasiedzenie. 2 Wnioskodawczyni wniosła od tego rozstrzygnięcia skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W wyniku wezwania do uzupełnienia braków skargi wnioskodawczyni przedstawiła pismo ze wskazaniem wszystkich uczestników postępowania ich adresów. Sąd Okręgowy wezwał jednak skarżącą do uzupełnienia braku w postaci przedstawienia szesnastu odpisów pisma uzupełniającego skargę pod rygorem zwrotu tego pisma. Braki te nie zostały uzupełnione w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w związku z tym, że brak jest w aktach sprawy zarządzenia o zwrocie pisma datowanego na dzień 11 czerwca 2019 r., a więc brak w jej ocenie, podstaw do odrzucenia skargi. Wskazała też, że pismo uzupełniające braki formalne nie jest pismem procesowym i nie wymaga przedstawienia jego odpisów, celem doręczenia ich pozostałym uczestnikom postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącej zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2019 r. przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Poznaniu zarządził zwrot skarżącej jej pisma procesowego uzupełniającego braki formalne skargi z dnia 16 lipca 2019 r. (k. 105). Błędne jest także twierdzenie skarżącej, że pismo z dnia 16 lipca 2019 r. stanowiące uzupełnienie skargi kasacyjnej nie podlega doręczeniu pozostałym uczestnikom postępowania i stąd nie wymaga dołączenia do niego odpisów. Pogląd ten, jest sprzeczny z art. 128 § 1 k.p.c., który wymaga dołączenia do każdego pisma procesowego odpisów w liczbie odpowiadającej występującym w sprawie uczestnikom. Twierdzenie skarżącej, że pismo z dnia 16 lipca 2019 r. nie jest pismem procesowym także nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo to zawierało istotne elementy mające się znaleźć w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wszystkich uczestników postępowania i ich adresów). Tym samym stanowiło ono 3 integralną część wniesionej skargi i wymagało w związku z tym doręczenia pozostałym uczestnikom postępowania. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 1 k.p.c.). as] jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 128 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy