II CZ 81/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-09-08

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski, Teresa Bielska-Sobkowicz, Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie zażalenia pozwanego z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej jest uzasadnione, jeśli pozwany złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że odrzucenie zażalenia z powodu braku uiszczenia opłaty podstawowej było nieuzasadnione, ponieważ pozwany złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który powinien zostać rozpatrzony. Zgłoszenie takiego wniosku powoduje odsunięcie w czasie obowiązku uiszczenia opłaty, chyba że wniosek jest bezprzedmiotowy.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie o zapłacie z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej. Pozwany wniósł zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 81/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. K. przeciwko K. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie W zaskarżonym postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił zażalenie pozwanego Krzysztofa Kłuska w sprawie z powództwa W. K., o zapłatę. Sąd podkreślił, że pozwany nie uiścił opłaty podstawowej. W zażaleniu pozwany zażądał uchylenia tego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie należy uwzględnić. W sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” (u.k.s.c.) w jej pierwotnym brzmieniu. 2 Zgodnie z art. 149 ust. 1 u.k.s.c., w sprawie nie znajdzie zastosowania ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”, skoro wyrok kończący postępowanie przed sądem I instancji, został wydany po dniu utraty mocy przez tą ustawę. W sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia zmian w u.k.s.c. wprowadzonych ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. „o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”. Zgodnie z art. 2 tejże, do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08, OSNC 2009/7-8/102). Zarówno we wcześniejszym jak i w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje, że obowiązek uiszczenia opłaty zostaje odsunięty w czasie. Nie dotyczy to jedynie sytuacji, gdy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych był bezprzedmiotowy (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006., III CZP 98/06, OSNC 2007/9/131, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., II UZ 47/07, niepubl., z dnia 11 stycznia 2008r., V CZ 115/07, niepubl., z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 136/07, niepubl.). W rozważanej sprawie żalący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który powinien zostać rozpatrzony, zatem odrzucenie zażalenia z powodu braku uiszczenia opłaty podstawowej było nieuzasadnione. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 149 ust. 1art. 2art. 39815 § 1 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy