II CZ 82/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-10-17

Skład orzekający: Stanisław Dąbrowski, Barbara Myszka, Michał Kłos

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy połączenie dwóch odrębnych spraw do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 219 k.p.c. zniweczyło odrębność tych spraw w takim stopniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia w jednej z nich powinna być ustalana jako suma wartości obu połączonych spraw dla celów dopuszczalności skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 219 k.p.c. ma charakter techniczny i służy usprawnieniu postępowania, nie zniweczając odrębności poszczególnych spraw. Wartość przedmiotu zaskarżenia dla celów dopuszczalności skargi kasacyjnej należy ustalać odrębnie dla każdej z połączonych spraw, zgodnie z jej indywidualną wartością.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty za dostarczoną wodę, opierając swoje roszczenia na dwóch odrębnych pozwach. Sprawy te zostały połączone do wspólnego rozpoznania. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną w jednej ze spraw, uznając jej wartość przedmiotu zaskarżenia za zbyt niską. Pozwany zaskarżył to postanowienie, argumentując, że wyrok nie zawierał osobnych rozstrzygnięć i że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być sumą obu spraw.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego i zasądził od niego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 82/07 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSA Michał Kłos (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Gminy L. przeciwko B.H. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], 1) oddala zażalenie, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r., Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł jako niedopuszczalną. Sąd Okręgowy uznał, że połączenie spraw do łącznego rozpoznania na podstawie przepisu art. 219 k.p.c. nie zmienia tego, że są to w istocie dwie odrębne sprawy i byt każdej z nich jest niezależny od drugiej w takim znaczeniu, że można je rozdzielić. Odwołując się do treści przepisu art. 368 § 2 k.p.c. Sąd ten uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi odpowiednio 29.592,97 zł i 56.415,10 zł ponieważ stosuje się przepisy art. 19 - 25 § 1 k.p.c. W tej sytuacji w sprawie o zapłatę kwoty 29.592,97 zł skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z uwagi na treść przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. Powyższe postanowienie zaskarżył pozwany w całości. Pozwany podniósł, że wyrok zapadły w sprawie nie zawiera osobnego rozstrzygnięcia o roszczeniach z każdej z połączonych spraw, również w apelacji rozpoznanej przez Sąd drugiej instancji jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została suma wartości przedmiotu sporu z każdej z połączonych spraw. W oparciu o powyższe zarzuty pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Powód w niniejszej sprawie dochodził wierzytelności z tytułu braku zapłaty za dostarczoną do gospodarstwa pozwanego wodę. Roszczenia z tego tytułu objęte zostały dwoma odrębnymi pozwami i sprawy wszczęte tymi pozwami zostały 3 połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Z momentem połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie przepisu art. 219 k.p.c. sprawy nie tracą jednak swojej odrębności. Połączenie to ma charakter techniczny i ma na celu tylko usprawnienie postępowania. W każdej chwili sprawy te mogą zresztą zostać rozłączone. Zamieszczenie rozstrzygnięcia w jednym wyroku, który -wbrew brzmieniu komparycji - w istocie ma charakter wyroku łącznego odrębności tej nie zniweczyło. Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł. Analogiczne stanowisko w przedmiocie wartości przedmiotu sporu w odniesieniu do spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia prezentował Sąd Najwyższy wielokrotnie m. in. w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2000 r., V CZ 46 / 00, niepubl. oraz z dnia 31 maja 2006 r., IV CZ 41 / 06, niepubl. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy zastosował zatem przepisy art. 3982 § 1 oraz art. 3986 2 k.p.c. Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść przepisu art. 39814 w zw. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie przepisu § 13 ust. 2 pkt. 2 w zw. z § 6 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 219 KPCart. 368 § 2 KPCart. 19art. 3982 § 1 KPCart. 3982 § 1art. 3986art. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy