II UKN 345/00

Postanowienie z dnia 18 maja 2000 r. II UKN 345/00 Decyzja ZUS w przedmiocie umorzenia zaległości z funduszu alimenta-cyjnego miała charakter uznaniowy (art. 17 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o fun-duszu alimentacyjnym, jednolity tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200), stąd też nie służyło od niej odwołanie do sądu (art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 lis-topada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.). Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (spra-wozdawca), Teresa Romer. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2000 r. sprawy z wniosku Józefa R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w N.S. o świadczenia alimentacyjne, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 3 listopada 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 3 listopada 1999 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zażalenie wnioskodawcy Józefa R. na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 30 sierpnia 1999 r., odrzucające jego odwołanie od decyzji pozwanego organu rentowego (Zakładu Ubezpieczeń Spo-łecznych-Oddziału w N.S.) z dnia 22 czerwca 1999 r., odmawiającej umorzenia zale-głości z funduszu alimentacyjnego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, decyzja w przedmiocie umorzenia zaległości z funduszu alimentacyjnego ma, stosownie do art. 17 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. 2 (jednolity tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200), charakter uznaniowy, w takiej zaś sytuacji nie służy od niej odwołanie do sądu. Powyższe postanowienie zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając naru-szenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ustawy o funduszu alimentacyjnym oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 listo-pada 1986r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst : Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.), wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Według skarżącego, w sprawach takiego rodzaju decyzje organu rentowego winny być sprawdzone w pos-tępowaniu sądowym. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji (... ), od decyzji oddziału w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego przysługuje odwołanie do właści-wego sądu „z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy”, a więc także przepisu ust. 4 wyłączającego odwołanie w sprawach, w których decyzja zależy od swobodne-go uznania. Decyzja w przedmiocie umorzenia należności funduszu alimentacyjnego „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”, jak stanowi art. 17 ustawy o funduszu alimentacyjnym, ma charakter uznaniowy. Przepis ten bowiem nie określa kryteriów dla podjęcia takiej decyzji, a więc nie służy od niej odwołanie do sądu, co trafnie przyjął Sąd Apelacyjny. Odmienne stanowisko zajęte w kasacji nie ma uzasadnienia prawnego, stąd też podlega ona oddaleniu na podstawie art. 39312 KPC. ========================================