II UKN 68/98
Izba Cywilna1998-05-27
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy emerytura wnioskodawcy powinna być zrewaloryzowana na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 29 września 1995 r., pomimo uchylenia art. 172 tej ustawy przez Trybunał Konstytucyjny?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że emerytura wnioskodawcy nie powinna być zrewaloryzowana na podstawie przepisów obowiązujących przed nowelizacją z 1995 r. W momencie złożenia wniosku obowiązywała już znowelizowana ustawa, która przewidywała tylko jedną rewaloryzację w 1996 r. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego uchylające art. 172 nie spowodowało utraty mocy obowiązującej tego przepisu, gdyż kwestię tę uregulowano odrębną ustawą z 1997 r., która uwzględniała stanowisko Trybunału.Stan faktyczny
Wnioskodawca domagał się waloryzacji swojej emerytury za IV kwartał 1995 r. na podstawie przepisów sprzed nowelizacji z 1995 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił, powołując się na przepisy obowiązujące po nowelizacji, które ograniczały waloryzację w 1996 r. do jednego terminu. Sąd pierwszej instancji i Sąd Apelacyjny oddaliły odwołanie wnioskodawcy. Kasacja wnioskodawcy została oddalona przez Sąd Najwyższy.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawcy, uznając ją za bezzasadną.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok z dnia 27 maja 1998 r. II UKN 68/98 Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczeniem z dnia 17 lipca 1996 r., K 8/96 (OTK 1996 r. nr 4, poz. 32), niekonstytucyjności art. 172 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent (dodanego ustawą z dnia 29 września 1995 r. o zmianie ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. Nr 138, poz. 681 z mocą od 1 stycznia 1996 r. i ograniczającego tylko do jednej rewaloryzację w 1996 r.) nie spowodowało przywrócenia poprzedniego spo-sobu waloryzacji, ale doprowadziło do wydania ustawy z dnia 7 lutego 1997 r. o waloryzacji za IV kwartał 1995 r. niektórych emerytur i rent (Dz.U. Nr 15, poz. 840), która tę kwestię uregulowała wyczerpująco. Przewodniczący SSN: Barbara Wagner, Sędziowie SN: Roman Kuczyński (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 1998 r. sprawy z wniosku Lesława W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o wy-sokość świadczenia, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjne-go-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 26 lutego 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 8 maja 1996 r. Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. odmówił uwzględnienia wniosku Lesława W. o waloryzację jego emerytury z dniem 1 marca 1996 r. uzasadniając, że zgodnie z przepisem art. 171 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania eme-rytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) w 1996 r. przeprowadzona zostanie tylko jedna waloryzacja w terminie od 1 września 1996
2 r., gdyż przepisem art. 172 tej ustawy w 1996 r. wyłączono obowiązywanie art. 17 ustawy, w myśl którego emerytury i renty podlegały okresowej waloryzacji, jeżeli wskaźnik wzrostu kwoty przeciętnego wynagrodzenia w stosunku do kwoty takiego wynagrodzenia w kwartale, w którym ostatnio została przeprowadzona waloryzacja wynosi co najmniej 110%. Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 1996 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpie-czeń Społecznych w Szczecinie oddalił odwołanie wnioskodawcy od powyższej de-cyzji, zaś apelację wnioskodawcy od tego wyroku Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyro-kiem z dnia 26 lutego 1997 r. oddalił. Kasacja wnioskodawcy od powyższego wyroku zarzuca naruszenie prawa materialnego - art. 171 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji eme-rytur i rent przez jego błędną wykładnię oraz art. 17 ust. 1 i 2 tej ustawy w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 29 września 1995 r. - przez niezastosowanie tych przepisów i domaga się zmiany zaskarżonego wyroku przez zobowiązanie organu rentowego do dokonania waloryzacji emerytury wnioskodawcy za IV kwartał 1995 r. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do tego, czy emerytura wnios-kodawcy winna być zrewaloryzowana na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent. Na postawioną kwestię należy odpowiedzieć negatywnie. W dacie złożenia przez wnioskodawcę wniosku o rewaloryzację (30 kwietnia 1996 r.) ustawa z dnia 17 października 1991 r. obowiązywała w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 września 1995 r. o zmianie ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalenia eme-rytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 138 poz. 681). W wyniku tej nowelizacji w 1996 r. wprowadzono tylko jedną rewaloryzację świadczeń od 1 wrześ-nia 1996 r. (art. 171 ustawy). Co do zasady zatem należy stwierdzić, że rozpoznanie wniosku podlegało reżimowi już znowelizowanej ustawy o rewaloryzacji. Wprawdzie Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 17 lipca 1996 r., K 8/96 uznał, że doda-ny przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1995 r. przepis art. 172 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent... jest niezgodny z Konstytu-cją, jednakże orzeczenie to nie spowodowało utraty mocy obowiązującej art. 172 omawianej ustawy, skoro uwzględniająca stanowisko Trybunału Konstytucyjnego
3 zmiana legislacyjna dokonana została ustawą z dnia 7 lutego 1997 r. o waloryzacji za IV kwartał 1995 r. niektórych emerytur i rent (Dz. U. Nr 15, poz. 84). Tym samym nie jest możliwe uwzględnienie żądania kasacji zrewaloryzowania emerytury wnioskodawcy za IV kwartał 1995 r. według art. 17 ustawy z dnia 17 paź-dziernika 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 29 września 1995 r. obowiązującej od dnia 1 stycznia 1995 r., bowiem rewaloryzacja emerytury za IV kwartał 1995 r. została uregulowana odrębnym aktem prawnym, tj. wspomnianą ustawą z dnia 7 lutego 1997 r., uwzględniającą stanowisko Trybunału Konstytucyjnego. Przepis art. 2 tej ustawy stanowi, że „1. Waloryzacja polega na dodatkowym podwyższeniu, od dnia 1 września 1996 r., wskaźnikiem waloryzacji 102,8% kwoty emerytury i renty, jaka przysługiwała w dniu 1 września 1996 r. 2. Równocześnie z podwyższeniem emerytury i renty następuje podwyższe-nie podstawy jej wymiaru wskaźnikiem waloryzacji, o którym mowa w ust. 1. 3. Reali-zacja podwyżki emerytur i rent wynikającej z waloryzacji następuje w lipcu 1997 r. z wyrównaniem od dnia 1 września 1996 r. wraz z odsetkami”. Z art. 4 tej ustawy wynika, że „z tytułu podwyżki w ramach waloryzacji, o której mowa w art. 2 ust. 3, oraz waloryzacji przeprowadzonej na podstawie art. 12 ustawy z dnia 25 października 1996 r. o waloryzacji emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 136, poz. 636) realny wzrost przeciętnej emerytury i renty brutto w 1997 r. w porównaniu z 1996 r. wyniesie co najmniej 2,9%”, natomiast według art. 3 ustawy waloryzacja następuje z urzędu. Powołane przepisy nie zostały uznane za niekonstytucyjne orzeczeniem Try-bunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 1997 r., K 11/97 (OTK 1997/3-4/39). W tym stanie rzeczy zarzut kasacji naruszenia art. 171 ustawy z 17 paździer-nika 1991 r. przez błędną jego wykładnię oraz art. 17 ust. 1 i 2 przez jego niezasto-sowanie okazał się chybiony, bowiem przewidziana przepisem art. 17 ustawy rewa-loryzacja rent i emerytur za IV kwartał 1995 r. została przeprowadzona z urzędu na mocy przytoczonych przepisów art. 2-4 ustawy z dnia 7 lutego 1997 r. Z powyższych motywów Sąd Najwyższy nie znalazł usprawiedliwionych pods-taw do uwzględnienia kasacji i w oparciu o art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wy-roku. ========================================
Powiązane orzeczenia
- II URN 4/95 1995-02-15Czy zasady ustalania świadczeń emerytalno-rentowych przewidziane w art. 10-16 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent stosuje się do całego świadczenia, czy tylko do nie uwzględnionych okres…
- III ZP 29/00 2000-12-20Czy emeryci i renciści, którzy przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent byli uprawnieni do wzrostów lub dodatków z tytułu pracy w szczególnych warunkach, lecz nie złoży…
- II UKN 505/97 1998-02-06Czy zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury określone w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 1991 r. mają zastosowanie, gdy rencista utracił prawo do świadczenia wobec ustania inwalidztwa?
- II URN 21/95 1995-07-20Czy osobie, która nabyła prawo do emerytury, ale nie pobierała jej z powodu kontynuowania zatrudnienia, przysługuje prawo do ponownego ustalenia podstawy wymiaru świadczenia na podstawie wynagrodzenia z lat 1989-1992, je…
- II UZP 6/94 1994-07-08Czy w przypadku zgłoszenia wniosku o doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych, które nie zostały uwzględnione w wymiarze świadczenia emerytalnego po wejściu w życie ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, stosuje…
Powołane przepisy
art. 172art. 171art. 17art. 17 ust. 1art. 1 pkt 4art. 2art. 4art. 2 ust. 3art. 12art. 3art. 39312 KPC
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy