III ARN 10/82
WyrokIzba Cywilna1982-09-28
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja ostateczna ustalająca, że ulica jest drogą zakładową, może być traktowana jako bezwzględnie nieważna w innym postępowaniu administracyjnym lub sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał za trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że ostateczna decyzja Naczelnika Miasta z dnia 8 stycznia 1976 r., ustalająca, iż ulica jest drogą zakładową, nie może być traktowana jako bezwzględnie nieważna. Cechy formalne i materialne tej decyzji nie pozwalają na takie jej zakwalifikowanie ani w innym postępowaniu administracyjnym, ani w postępowaniu sądowoadministracyjnym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia opłaty z tytułu pierwszego urządzenia utwardzonej nawierzchni ulicy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ulica, o którą chodzi, jest drogą zakładową na mocy ostatecznej decyzji Naczelnika Miasta z dnia 8 stycznia 1976 r. Decyzja ta została wydana na podstawie przepisów dotyczących rad narodowych i dróg publicznych.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu (...) ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu pierwszego urządzenia utwardzonej nawierzchni ulicy na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 1982 r. I SA 2248/81oddala rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneNaczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z decyzji Naczelnika Miasta z dnia 8 stycznia 1976 r. wynika, iż ulica, o którą chodzi w niniejszej sprawie, jest drogą zakładową i podkreślił, że decyzja ta nie została wzruszona, wobec czego jest decyzją ostateczną.To stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za trafne.Wspomniana decyzja z dnia 8 stycznia 1976 r., jak wynika to z jej osnowy została wydana na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych (Dz. U. z 1975 nr 26 poz. 139/ oraz art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 marca 1962 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 20 poz. 90/.Cechy tej decyzji zarówno formalne, jak i materialne nie pozwalają ani w innym postępowaniu administracyjnym, ani w postępowaniu sądowoadministracyjnym traktować jej jako "bezwzględnie nieważnej.
Powiązane orzeczenia
- III RN 6/02 2003-01-23Czy decyzja administracyjna wydana z naruszeniem przepisów o właściwości drogi postępowania administracyjnego jest nieważna lub czy może być traktowana jako oświadczenie woli w rozumieniu prawa cywilnego?
- I CSK 566/18 2020-03-11Czy zarządca drogi publicznej ma obowiązek wykonania zjazdu do nieruchomości przyległej do drogi, jeśli przed jej przebudową istniał nielegalny lub nieautoryzowany dojazd?
- III CNP 13/10 2011-03-18Czy zarządca drogi wojewódzkiej jest zobowiązany do utrzymania wiaty przystankowej znajdującej się przy tej drodze, a jeśli tak, to czy wyrok nakazujący jej usunięcie i wydanie nieruchomości właścicielowi jest niezgodny…
- III CZP 83/87 1987-12-17Czy drogi ogólnodostępne, niezaliczane do żadnej z kategorii dróg publicznych, są drogami wewnętrznymi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, i czy w razie samowolnego naruszenia pasa drogowego takiej drogi dopuszcza…
- IV KK 140/13 2013-06-14Czy zaniechanie wyjaśnienia przez sąd wszystkich ważnych okoliczności dotyczących statusu drogi oraz ustalenia, czy usytuowanie znaków drogowych nastąpiło zgodnie z prawem, może stanowić podstawę do uchylenia wyroku i um…
Powołane przepisy
art. 49 ust. 1art. 15 ust. 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026.