III ARN 10/86

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do dalszego zajmowania lokalu mieszkalnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 12 marca 1985 r. SA/Kr 105/85uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...).Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 211 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w dziale dotyczącym rozpoznania skargi /Dział VI/ stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu rewizyjnym.Oznacza to m.in., że przy wyrokowaniu Naczelny Sąd Administracyjny winien uwzględnić stan sprawy, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy /art. 316 § 1 w związku z art. 393 § 1 k.p.c. w związku z art. 211 k.p.a./.Wbrew temu Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie dopuścił Haliny Ś. do udziału w sprawie na prawach strony - czym pozbawił ją możności obrony swych praw - ale nadto nie uwzględnił stanu sprawy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy, choć stan ten uległ zmianie w stosunku do stanu z okresu postępowania przed organami administracji o tyle, że okazało się co już podnoszono wcześniej, iż pobyt Haliny Ś. za granicą miał charakter czasowy, jej miejscem zamieszkania było nadal przedmiotowe mieszkanie, a co potwierdzało zarzuty skarżącej Krystyny G., iż nie zajmowała ona ze swą rodziną całego mieszkania.W takiej zatem sytuacji była wadliwa decyzja administracyjna oparta na ustaleniu, że lokal został w całości oddany w używanie lub najem innej osobie bez zgody organu administracji /art. 36 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz. U. Nr 14 poz. 84/.