III CB 95/24

III CB 95/24 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie z wniosku V.Z. o zbadanie spełnienia przez SSN Grzegorza Misiurka wymogów niezawisłości i bezstronności w sparwie III CZ 183/24, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2024 r. kwestii podjęcia zawieszonego postepowania na podstawie art. 180 § 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 10 i w zw. z art. 29 § 8 i 9 ustawy o Sądzie Najwyższym z dnia 8 grudnia 2017 r. – tj. z dnia 2 kwietnia 2024 r. - ( Dz. U. z 2024 r. poz. 622) p o s t a n o w i ł: 1. podjąć z urzędu zawieszone postępowanie, 2. odrzucić wniosek V.Z. o zbadanie spełnienia przez SSN Grzegorza Misiurka wymogów niezawisłości i bezstronności jako pochodzący od osoby nieuprawnionej. UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym wymogiem formalnym wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności jest sporządzenie go przez adwokata lub radcę prawnego. Wskazuje na to zamieszczone w treści tego przepisu odesłanie do treści art. 87¹ § 1 kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, że III CB 95/24 2 w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata radcę prawnego. Wniosek będący przedmiotem tego postępowania skarżąca sporządziła osobiście. Ta wada formalna wniosku, nie pochodzącego od osoby uprawnionej, nie została dostrzeżona na etapie wstępnej kwalifikacji wniosku i na etapie jego procedowania. W tej sytuacji wobec zidentyfikowania wady formalnej wniosku uniemożliwiającej prowadzenie postępowania testowego, należało - w pierwszej kolejności - rozważyć możliwość podjęcia zawieszonego postępowania, co umożliwiłoby odniesienie się procesowe do tej wady wniosku. Zdaniem Sądu Najwyższego szczególny charakter zawieszenia postępowania powoduje, że istnieje obowiązek jego podjęcia z urzędu, i to nie tylko wtedy, gdy ustała przyczyna zawieszenia, ale również wówczas, gdy okazało się, iż nie było podstawy do zawieszenia lub ona odpadała. Postępowanie powinno być podjęte, jeżeli w jakichkolwiek nawet innych okolicznościach okaże się, że podstawa zawieszenia nie istnieje. (por. komentarz do art. 180 KPC red. Elwira Marszałkowska – Krześ/ Izabella Gil, wyd. 35/E, listopad 2024 r.). Uwzględniając przedstawioną powyżej argumentację należało podjąć zawieszone postępowania i zgodnie z treścią art. 29 § 8 i 9 ustawy o Sądzie Najwyższym odrzucić wniosek jako pochodzący od osoby nieuprawnionej, bez możliwości wzywania do usunięcia tego braku - po myśli art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym. W końcu wywodu podnieść należało, że odrzucenie wniosku testowego nie pozbawia stronę możliwości przedstawiania w dalszym postępowaniu zastrzeżeń co do niezawisłości i bezstronności sędziego wyznaczonego do procedowania w jej sprawie. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 k.p.c. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub wniosek strony jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie. Wniosek strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia ( art. 50 § 1 k.p.c.). Z tych względów orzeczono jak na wstępie. (M.M.) III CB 95/24 3 [r.g.]