III CNP 18/17

Sygn. akt III CNP 18/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. K. i X. K. przeciwko T. […] S.A. z siedzibą w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2017 r., na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie powodowie wystąpili w 2012 r. o zasądzenie na ich rzecz zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości przez przedsiębiorcę przesyłowego. Sąd I instancji oddalił powództwo, twierdząc, że doszło do nabycia przez tegoż przedsiębiorcę służebności gruntowej o treści służebności przesyłu w dobrej wierze w 2003 r. Sąd II instancji oddalił apelację powodów, przyznając jednak, że do nabycia służebności gruntowej doszło dopiero w 2013 r., ponieważ poprzednicy prawni przedsiębiorcy przesyłowego byli w złej wierze. Powodowie zaskarżyli to rozstrzygnięcie skargą o stwierdzenie jego niezgodności z prawem, podnosząc, że, po pierwsze, wniesienie przez nich pozwu o zasądzenie wynagrodzenia w 2012 r. przerwało bieg zasiedzenia oraz, po drugie, że nawet uznając, iż do nabycia służebności przez zasiedzenie doszło, nie ma podstaw do odmowy zasądzenia na rzecz powodów wynagrodzenia za czas sprzed zasiedzenia. Zgodzić się trzeba, że obie kwestie jurydyczne podniesione w skardze można uznać za kontrowersyjne i potencjalnie bronić na ich tle diametralnie rozbieżnych stanowisk. Jednakże wykładni przyjętej przez Sąd II instancji nie można uznać za oczywiście nieprawidłową. Sąd ten nie tylko zajął jedno z możliwych w tym stanie prawnym stanowisk, ale, co więcej, jest to stanowisko zgodne z kierunkiem orzecznictwa Sądu Najwyższego co do tego, że roszczenie o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości nie przerywa biegu zasiedzenia służebności oraz co do tego, że za wcześniejszy okres nie przysługuje właścicielom nieruchomości wynagrodzenie. Skarga jest zatem oczywiście nieuzasadniona i brak podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). aw aj