III CNP 25/11

Sygn. akt III CNP 25/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa K. sp.j. w Z. przeciwko D.M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2011 r., odrzuca skargę i zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 300 zł (trzysta zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2011 r. Pozwany D. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego, w której dla uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego orzeczenia zgłosił dowody w postaci akt sprawy I Cupr 38/10, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w T. oraz akt sprawy I Ca 201/11, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w T., a także wyroku wydanego w sprawie I Ca 201/11 wraz z uzasadnieniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów. Tymczasem skarżący w skardze nie wskazał ani rodzaju ani rozmiaru szkody, na doznanie której się powołuje. Nie przedstawił także dowodów lub ich surogatów świadczących o poniesieniu szkody, a jedynie powołał się na sygnatury akt spraw, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagania art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i przesądza o tym, że skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 42412 w związku z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 98 k.p.c.