III CNP 29/16

Izba Cywilna2017-03-13

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może zostać odrzucona z powodu braku uprawdopodobnienia istnienia szkody?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia szkody, co jest jednym z podstawowych wymogów formalnych takiej skargi. Brak wskazania rodzaju i rozmiaru szkody oraz związku przyczynowego między wydaniem orzeczenia a szkodą skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie o rozwód. Skarga została wniesiona z powodu rzekomej niezgodności wyroku z prawem. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CNP 29/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. K. przeciwko A. K. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2017 r., na skutek skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lutego 2014 r. Od wyroku Sądu drugiej instancji skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jednym z podstawowych, konstrukcyjnych i kreatywnych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie szkody wyrządzonej przez wydanie tego orzeczenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, 2 z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, Izba Cywilna 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, Izba Cywilna 2008, nr 12, s. 52). Z tych względów art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga uprawdopodobnienie jej istnienia, tj. wskazania jej rodzaju oraz rozmiaru, a także związku przyczynowego między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a tą szkodą (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2006 r., I BP 2/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 225, postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Tymczasem skarżąca nie powołała się nawet na poniesienie szkody ani nie uprawdopodobniła jej w zakresie wymaganym przez art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów, zważywszy także, że większość zarzutów skargi dotyczy ustaleń oraz oceny dowodów, orzeczono jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy