III CNP 6/05

Sygn. akt III CNP 6/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa T. S. przeciwko T. P. o opróżnienie lokalu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 marca 2004 r., sygn. akt IX Ga (...), odrzuca skargę. Uzasadnienie Skargą z dnia 6 kwietnia 2005 r. pozwany T. P. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 marca 2004 r., IX Ga (...). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz nie-których innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692), nowelizująca tytuł VI księgi trzeciej Kodeksu cywilnego w zakresie odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej (art. 417-421), weszła w życie w dniu 1 września 2004 r. Z kolei ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), ustanawiająca przewidziane w art. 4171 § 2 k.c. „właściwe postępowanie”, czyli możność wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241- 2 42412 k.p.c.), zaczęła obowiązywać od dnia 6 lutego 2005 r. Wobec braku odpowiedniego przepisu intertemporalnego w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. oraz zważywszy, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się art. 417, 419, 420, 4201, 4202 i 421 k.c. w dawnym brzmieniu, trzeba przyjąć, iż odpowiedzialność państwa unormowana w art. 4171 § 2 k.c. wchodzi w grę w odniesieniu do orzeczeń wydanych począwszy od dnia 1 września 2004 r. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 (nie publ.) i przyjąć, że skarga dotycząca orzeczenia wydanego przed tym dniem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tych przyczyn orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).