III CO 1098/24

Izba Cywilna2024-10-02

Skład orzekający: Agnieszka Góra-Błaszczykowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy, jeśli pozew zawiera braki formalne uniemożliwiające jego rozpoznanie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie może oznaczyć sądu właściwego do rozpoznania sprawy w trybie art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli pozew, na podstawie którego sąd powszechny zwraca się do Sądu Najwyższego, zawiera braki formalne uniemożliwiające jego rozpoznanie. W szczególności, brak oryginału pozwu, a jedynie jego kopii, stanowi taki brak formalny.
Stan faktyczny
Powód wniósł pozew o rozwód do Sądu Okręgowego w Lublinie. Małżonkowie są obywatelami polskimi, ale oboje mieszkają w Wielkiej Brytanii i nie mają miejsca zamieszkania w Polsce. Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się jedynie kopia pozwu, a brak jest oryginału.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie z powodu braków formalnych pozwu.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 1098/24 POSTANOWIENIE 2 października 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska na posiedzeniu niejawnym 2 października 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M. C. przeciwko A. C. o rozwód, na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 27 sierpnia 2024 r., III C 1827/24, o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, zwraca akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie. UZASADNIENIE M. C. wniósł do Sądu Okręgowego w Lublinie pozew o rozwód. Postanowieniem z 27 sierpnia 2024 r., III C 1827/24 Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie Sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy. Z akt sprawy wynika, że małżonkowie są obywatelami polskimi, żadne z nich nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, oboje mieszkają w Wielkiej Brytanii. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 45 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo (§ 1). O oznaczenie sądu, III CO 1098/24 2 przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (§ 2). Pozew, na podstawie którego sąd powszechny zwraca się do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c., musi zostać skutecznie wniesiony, w szczególności spełniać wszystkie wymogi określone w art. 126 i n. k.p.c. oraz być wolny od braków formalnych (art. 130 i n. k.p.c.). Braki formalne pozwu z 21 sierpnia 2024 r. uniemożliwiają rozpoznanie przez Sąd Najwyższy wniosku powoda o oznaczenie sądu właściwego do wniesienia opisanego powyżej pozwu w trybie art. 45 § 1 k.p.c. W aktach sprawy znajduje się jedynie kopia pozwu, brak jest oryginału (pisma podpisanego przez powoda). Mając na uwadze przedstawione argumenty Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 126art. 130art. 45 § 1 KPC§ 1§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy