III CO 745/22

Izba Cywilna2022-09-14

Skład orzekający: Krzysztof Wesołowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy fakt pozwania sędziów sądu nadrzędnego przez strony postępowania uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że sam fakt pozwania sędziów sądu nadrzędnego nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania art. 44¹ § 1 k.p.c. Wskazano, że przepis ten powinien być interpretowany ściśle, a przesłanki do przekazania sprawy muszą jednoznacznie świadczyć o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Ocena potencjalnego wpływu na społeczne postrzeganie bezstronności sądu jest w tym przypadku przedwczesna, a kwestia ta powinna być rozpatrywana w kontekście zasady niezawisłości sędziowskiej.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości i społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Powodem wniosku był fakt, że pozwanymi w sprawie są m.in. sędziowie Sądu Apelacyjnego w Łodzi, który jest sądem nadrzędnym nad sądem wnioskującym. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CO 745/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski w sprawie ze skargi B. H. z udziałem Skarbu Państwa-Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, E. G., K. D., B. W. i A. M. o wznowienie postępowania w sprawie I C 1126/18, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 września 2022 r., na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Łodzi o przekazanie sprawy II C 1091/21 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Łodzi wystąpił na podstawie art. 44¹ k.p.c. do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego, wskazując, że pozwanymi w sprawie są m.in. sędziowie Sądu Apelacyjnego w Łodzi, nadrzędnego nad Sądem wnioskującym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 44¹ k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli 2 wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1). O przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2). Przepis ten dotyczy takich okoliczności, które mogą skutkować powstaniem rzeczywistego wpływu na swobodę orzekania w ramach danego sądu lub stwarzać obiektywnie uzasadnione bądź usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy bezstronnie. Chodzi o przeszkody dotyczące danego sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości, a nie przeszkody odnoszące się do poszczególnego sędziego, gdyż w tym przypadku do rozwiązania zaistniałych wątpliwości służy instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie. Należy przy tym mieć na uwadze, że w art. 44¹ k.p.c. został wprowadzony wyjątek od konstytucyjnej (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy. Z tej przyczyny art. 44¹ k.p.c. powinien być interpretowany ściśle (zob.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 5 marca 2020 r., IV CO 44/20, 15 maja 2020 r., II CO 106/20, 10 września 2020 r., II CO 203/20, 28 września 2021 r., II CO 72/21, z 20 kwietnia 2022 r., t III CO 365/22, z 12 maja 2022 r., CO 447/22, z 17 maja 2022 r., III CO 526/22). Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie powstania takich okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, które świadczą jednoznacznie o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Przedstawione przez Sąd Okręgowy powody, mające przemawiać za zastosowaniem w sprawie art. 44¹ § 1 k.p.c., nie dają podstaw do oceny, że rozpoznanie sprawy przez Sądy Okręgowy w Łodzi wiązałoby się z negatywnymi konsekwencjami, o których mowa w art. 44¹ § 1 k.p.c.. Sąd Okręgowy nie wskazał przy tym przekonujących argumentów przemawiających za tym, że fakt pozwania sędziów Sądu Apelacyjnego w Łodzi może negatywnie wpłynąć na społeczne postrzeganie Sądu wnioskującego jako organu bezstronnego. Kwestia musi być przy tym oceniana przez pryzmat konstytucyjnej zasady niezawisłości sędziowskiej, zgodnie z którą sędzia rozstrzygając sprawę podlega 3 wyłącznie Konstytucji i ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP), nie podlega żadnym naciskom i żadnym zależnościom z zewnątrz. Jednym z atrybutów niezawisłości sędziowskiej, wskazanym przez Trybunał Konstytucyjny, jest samodzielność sędziego wobec władz i innych organów sądowych (wyrok z dnia 24 czerwca 1998 r. sygn. K. 3/98, OTK ZU 4/1998, s. 334). Dbałość o zachowanie niezawisłości jest obowiązkiem każdego sędziego. Okoliczność, że w sprawie pozwanymi są m.in. sędziowie sądu nadrzędnego (Sądu Apelacyjnego w Łodzi) powoduje jedynie, że w przyszłości w sprawie może się zrealizować się hipoteza art. art. 44¹ § 1 k.p.c., co uzasadni wystąpienie przez Sąd Apelacyjny w Łodzi z analogicznym wnioskiem. Ocena tej kwestii jest jednak przedwczesna. Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 44¹ § 1 k.p.c. odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. [as]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 44art. 45 ust. 1art. 178 ust. 1§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy