III CR 883/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Bryl. Sędziowie: S. Białek (sprawozdawca), R. Czarnecki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Józefa G. przeciwko Miejskiemu Zarządowi Budynków Mieszkalnych w B. o zapłatę, na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 23 czerwca 1961 r.,uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Powiatowemu w Będzinie do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktycznePowód domaga się ustalenia, że żądana i egzekwowana od niego przez Prezydium MRN w B., na podstawie doręczonego mu w styczniu 1961 r. tytułu wykonawczego, kwota 46.246 zł 70 gr jako zaległy czynsz najmu przybudówki domu przy ul. W. w B. - nie należy się. Według twierdzeń pozwu przybudówka jest własnością powoda, który nabył ją razem z warsztatem rzeźniczo-wędliniarskim. Poza tym powód przeciwstawił do potrącenia wartość dokonanych w lokalu nakładów.Sąd Wojewódzki oddalił powództwo. Według ustaleń Sądu powodowi doręczono upomnienie z odpowiednim pouczeniem już w dniu 31.VIII.1960 r. i ta data rozpoczęła bieg miesięcznego terminu z art. 4 ust. 1 ustawy z 6.VI.1958 r. (Dz. U. Nr 35, poz. 156) do wniesienia pozwu. Pozew został wniesiony dopiero w styczniu 1961 r., a zatem już po upływie terminu. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie jest istotne, czy razem z upomnieniem doręczono powodowi także wykaz należności, albowiem - jak Sąd wyjaśnia - od tej okoliczności ustawa biegu terminu nie uzależnia.Rewizji powoda, zarzucającej błędną wykładnię art. 4 ustawy z 6 czerwca 1958 r. (Dz. U. Nr 35, poz. 156) nie można odmówić słuszności. Przepis ten stanowi wyraźnie, że pozew należy wnieść w terminie miesięcznym od dnia doręczenia wykazu zaległości wraz z upomnieniem. Oba te dokumenty łącznie spełniają dopiero postulat z art. 4 ustawy, warunkujący rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia pozwu. Dokumenty te uzupełniają się zresztą; w szczególności z wykazu zaległości dłużnik dowiaduje się o ustaleniu jego długu przez powołany do tego organ władzy i o sposobie obliczenia należności, tj. o tym, co zamierza kwestionować w procesie i co w razie wszczęcia procesu stanowi przedmiot kontroli sądu.Wychodząc z błędnych założeń, Sąd Wojewódzki nie rozważał w ogóle i nie ustalił, czy wraz z upomnieniem z dnia 27.VIII.1960 r. doręczono powodowi w dniu 31.VIII.1960 r. także wykaz zaległości. Jest to istotne uchybienie, które wywarło wpływ na rozstrzygnięcie.Z tych przyczyn, usprawiedliwiających podstawy zaskarżenia z art. 371 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok z mocy art. 384 k.p.c., nie wdając się już w ocenę zasadności zarzutu niewłaściwości rzeczowej Sądu Wojewódzkiego, sprawa bowiem wraca już do sądu powiatowego.