III CRN 203/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Majorowicz. Sędziowie: J. Pietrzykowski, Z. Wasilkowska (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Stanisławy S. o sprostowanie aktu stanu cywilnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Sądu Powiatowego w Słupcy z dnia 30 grudnia 1972 r.,uchylił punkt I zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej sprostowania aktu małżeństwa wnioskodawczyni przez zmianę w punkcie I tego aktu nazwiska kobiety "S." na "M." i wniosek w tym zakresie oddalił.Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni twierdziła m.in., że w akcie jej małżeństwa błędnie zostało wpisane jej nazwisko rodowe jako "S." zamiast "M." i żądała sprostowania tego aktu w tym zakresie.Sąd Powiatowy uwzględnił postanowienie z dnia 30 grudnia 1972 r.Od tego prawomocnego postanowienia wniósł z urzędu rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości, wnosząc o jego uchylenie w punkcie I w części sprostowania aktu małżeństwa wnioskodawczyni przez zmianę w punkcie I tego aktu nazwiska kobiety "S." na "M." i o oddalenie wniosku w tym zakresie.Skarżący zarzuca rażące naruszenie art. 26 ust. 3 prawa o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 1955 r. Nr 25, poz. 151).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wynika z załączonych akt, wnioskodawczyni zawarła w 1944 r. małżeństwo z Leonem S. i nosiła nazwisko męża. Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód w 1952 r., ale wnioskodawczyni nie skorzystała z uprawnienia przewidzianego w art. 33 kodeksu rodzinnego wówczas obowiązującego i nie złożyła oświadczenia, że powraca do nazwiska, które nosiła przed zawarciem tego małżeństwa, tj. nazwiska "M.".Okoliczność, że wnioskodawczyni przysługiwało nazwisko "S.", wynika również z treści aktu małżeństwa, którego odpis zupełny został dołączony do rewizji nadzwyczajnej w trybie art. 423 § 2 k.p.c., gdyż wnioskodawczyni podpisała akt właśnie tym nazwiskiem.W tym stanie rzeczy przy zawarciu następnego małżeństwa w dniu 15 listopada 1952 r. prawnie przysługujące wnioskodawczyni nazwisko "S." zostało prawidłowo wpisane do aktu małżeństwa, zgodnie z art. 76 pkt 1 wówczas obowiązującego prawa o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 1945 r. Nr 48, poz. 272) i brak było podstaw do sprostowania w tej części wspomnianego aktu.Zarówno bowiem z przepisów poprzednio, jak i obecnie obowiązującego prawa o aktach stanu cywilnego (art. 76 pkt 1 dawnego prawa; art. 50 ust. 1 obecnego prawa) wynika, że w akcie małżeństwa wymienia się to nazwisko kobiety, które w dacie zawierania małżeństwa prawnie jej przysługuje, a nie jej nazwisko rodowe. Jeżeli więc kobieta rozwiedziona zawiera ponowne małżeństwo, a prawnie przysługujące jej nazwisko jest nazwiskiem poprzedniego męża, to to nazwisko, a nie nazwisko rodowe kobiety wpisuje się do aktu małżeństwa.Dodać należy, że niezamieszczenie w akcie małżeństwa nazwiska rodowego kobiety nie utrudnia jej identyfikacji, gdyż nazwisko to pośrednio wynikać będzie z danych dotyczących jej rodziców, które obowiązkowo zamieszcza się również w akcie małżeństwa (art. 76 pkt 2 dawnego prawa; art. 50 pkt 3 obecnie obowiązującego prawa o aktach stanu cywilnego).W tych warunkach rewizja nadzwyczajna trafnie zarzuca, że skoro w akcie małżeństwa wnioskodawczyni zostało wpisane prawnie jej przysługujące nazwisko z pierwszego małżeństwa "S.", to brak było podstaw do sprostowania tego nazwiska na jej nazwisko rodowe "M.".Z tych przyczyn, na mocy art. 422 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.