III CSK 112/14

WyrokIzba Cywilna2014-06-12

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie wniosku o nabycie własności nieruchomości przez samoistnego posiadacza w ramach postępowania uwłaszczeniowego przerywa bieg zasiedzenia nieruchomości, która nie była objęta tym wnioskiem, a znajduje się w posiadaniu innej osoby?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że problem prawny dotyczący przerwy biegu zasiedzenia przez wszczęcie postępowania o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez tzw. uwłaszczenie był wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. W związku z tym, nie zachodziła potrzeba ponownego rozstrzygania tej kwestii, gdyż nie stanowiła ona istotnego zagadnienia prawnego ani nie budziła poważnych wątpliwości interpretacyjnych czy rozbieżności w orzecznictwie.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. dotyczącego zasiedzenia nieruchomości. W skardze wskazał na problem prawny związany z przerwą biegu zasiedzenia przez złożenie wniosku o uwłaszczenie, który nie obejmował części nieruchomości znajdującej się w posiadaniu innej osoby. Wnioskodawca kwestionował również moment przerwania biegu zasiedzenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika D. B. kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 112/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku W. B. przy uczestnictwie D. B., S. B. i H. B. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika D. B. kwotę 900 zł (dziewięćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawca W. B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2013 r. Powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w uzasadnieniu wniosku wskazał zaś na występujący w sprawie problem dotyczący przerwy biegu zasiedzenia nieruchomości przez złożenie w sądzie wniosku o nabycie własności gospodarstwa rolnego przez samoistnego posiadacza, gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i uczestnik tego postępowania, a także świadkowie zeznający w sprawie, uważali, iż wniosek ten nie obejmuje części nieruchomości, która znajduje się w posiadaniu osoby biorącej udział w postępowaniu sądowym dotyczącym uwłaszczenia. Skarżący wskazał także na problem ustalenia chwili, w której ewentualnie dochodzi do przerwania biegu zasiedzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (np. postanowienia z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., 3 z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ. lub z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Problem przerwy biegu zasiedzenia przez wszczęcie postępowania o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez tzw. uwłaszczenie był wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, nie ma zatem powodów, aby Sąd Najwyższy podejmował tę kwestię kolejny raz (por. m.in. uchwała z dnia 27 maja 1992 r., III CZP 60/92, „Biuletyn SN” 1992, nr 5, s. 20 oraz postanowienia z dnia 23 lutego 1998 r., III CKN 384/97, OSNC 1998, nr 10, poz. 164 i z dnia 21 sierpnia 2003 r., III CKN 535/01, „Izba Cywilna” 2004, nr 6, s. 39). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy