III CSK 119/15

Sygn. akt III CSK 119/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa S. T. przeciwko J. M. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt I ACa 729/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – w sprawie o ustalenie nieważności umowy sprzedaży nieruchomości – oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 13 stycznia 2014 r. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Powołał się na niebudzącą – jego zdaniem – wadliwość wykładni art. 189 k.p.c. oraz nieistnienie interesu prawnego powoda w wytoczeniu powództwa o ustalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Możliwość wytoczenia powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym z zasady nie wyłącza interesu prawnego w wystąpieniu z powództwem o ustalenie (art. 189 k.p.c.). Inne są funkcje obu postępowań oraz zapewniają inny zakres ochrony prawnej (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014 r., III CZP 121/13, OSNC 2015, nr 2, s. 17, postanowienie z dnia 8 kwietnia 2011 r., II CSK 493/10, OSNC - ZD 2011, nr C, poz. 70, wyrok z dnia 19 października 2004 r., II CK 152/04, nie publ.). Jeżeli umowa jest nieważna z powodów określonych w art. 82 k.c., każdy kto ma z tym interes, może domagać się ustalenia jej nieważności, bez względu na to, czy przysługuje mu roszczenie przewidziane w art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.). W tej sytuacji o oczywistej zasadności skargi nie może być mowy. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).