III CSK 129/20

Sygn. akt III CSK 129/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości B.[…] S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. przeciwko Zakładowi Usług M. sp.j. w N. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I AGa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.400,- (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Pozwany Zakład Usług M. sp. j. z siedzibą w N. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 19 grudnia 2019 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 marca 2018 r., którym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda syndyka masy upadłości B. S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. kwotę 441 059,79 zł. Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył: 2 W niniejszej skardze powołano się na przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Skarżący dostrzegł w sprawie następujące zagadnienia prawne: 1. Czy fakt wykonania robót noszących cechy umowy o dzieło w sytuacji wykonywania tych robót przez podwykonawcę w ramach inwestycji, do której realizacji pomiędzy inwestorem a wykonawcą stosuje się przepisy umowy o roboty budowlane skutkuje przyjęciem, że do umowy o wykonanie części robót pomiędzy wykonawca a podwykonawcą także stosuje się przepisy umowy o roboty budowlane, pomimo że roboty te nie stanowią przedsięwzięcia o szerszym rozmiarze, większym stopniu skomplikowania i dłuższym czasie realizacji, wymagającego prac konstrukcyjnych, projektowania i zinstytucjonalizowanego nadzoru tj. ustalenie, czy do robót wykonywanych przez podwykonawcę stosuje się art. 627 i nast. Czy też art. 647 i nast. k.c.? 2. Czy zgłoszenie do odbioru oraz odebranie całości robót przez inwestora pomimo występujących wad lub usterek w zakresie robót wykonanych przez podwykonawcę niweczy prawo wykonawcy do odmowy odbioru robót wykonanych przez podwykonawcę, jeżeli roboty te stanowią jedynie fragment robót zgłoszonych przez wykonawcę inwestorowi, tj. wskazanie, czy w takiej sytuacji zachodzi obowiązek odbiory robót określony w art. 643 i art. 647 k.c.? 3. Czy art. 647 k.c. nakazujący inwestorowi odbiór robót wykonanych przez wykonawcę niweczy możliwość umówienia się przez strony, iż podstawą do dokonania zapłaty za wykonane roboty jest bezusterkowy protokół odbioru robót, tj. niweczy możliwość zastosowania zasady z art. 3531 k.c.? Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych 3 reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - nie publ.). Wspomniane wątpliwości muszą znajdować się w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 79/14, BSN 2014, nr 11, s. 7), który powinien wynikać z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013 r., III CZP 71/13, nie publ.). Istotne zagadnienie prawne należy zatem postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 - nie publ.). Zagadnienia sformułowane przez skarżącą nie spełniają powyższych wymagań. Przede wszystkim odnoszą się nie do ewentualnych problemów związanych z wykładnią przytoczonych przepisów, lecz do subsumpcji stanów faktycznych opisanych przez skarżącego - nie zawsze zresztą zgodnych z ustaleniami stanu faktycznego tej sprawy dokonanymi przez Sądy ją rozpoznające - do hipotez wskazanych norm prawnych. Innymi słowy, są to zagadnienia o charakterze faktycznym, nie zaś jurydycznym, a tylko problemy tego drugiego rodzaju mogą stanowić istotne zagadnienia, których obecność w sprawie uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Należy tez nadmienić, że na mocy art. 3983 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy nie może dokonywać powtórnej oceny stanu faktycznego sprawy, a jego obowiązkiem jest oparcie się na ustaleniach stanu faktycznego przyjętych przez Sądy meriti. Oczywista zasadność składanej skargi skarżący wiąże zaś z pominięciem przez Sąd odwoławczy istotnych elementów stanu faktycznego, w tym faktu odstąpienia od umowy przez stronę pozwaną. Również ta przyczyna przyjęcia skargi do rozpoznania nie została należycie uzasadniona. Wypowiedzenie umowy pismem z dnia 15 marca 2012 r. jest elementem stanu faktycznego sprawy wskazanym przez Sąd pierwszej instancji i przyjętym za własny przez Sąd odwoławczy. Sądy te wskazały jednak, że zdarzeniem relewantnym prawnie był 4 w sprawie odbiór robót bez zgłoszenia wad i usterek. Dalsza polemika z tym stanowiskiem sądów meriti w skardze kasacyjnej stanowiłaby naruszenie art. 3983 § 3 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c., o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. jw