III CSK 139/14

Sygn. akt III CSK 139/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku P. K. przy uczestnictwie M. M. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Uczestniczka M. M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 października 2013 r. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała, że „skarga jest oczywiście uzasadniona” (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wezwana przez Sąd Okręgowy w K. do usunięcia braków formalnych skargi, w tym o uzupełnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przez jego uzasadnienie, w istocie rozszerzyła wniosek o dwie niewskazane w skardze przyczyny (istnienie istotnego zagadnienia prawnego – art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów – art. 2 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), natomiast nie uzupełniła wniosku w zakresie „oczywistej zasadności skargi”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c., odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W ramach tej kontroli mieści się m.in. ocena rezultatu czynności naprawczych. Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać także wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie, przy czym brak uzasadnienia podlega usunięciu na zasadach określonych dla sanacji pism procesowych (art. 3986 § 1 i 2 k.p.c.). Możliwość usunięcia braku w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie oznacza jednak możliwości wskazywania przyczyn kasacyjnych niepodniesionych w skardze. W tej sytuacji, skoro skarżąca – w ramach postępowania naprawczego – podniosła dwie przyczyny kasacyjnej niewskazane w skardze, nie uzasadniła natomiast przyczyny, która w skardze została wskazana, należało orzec jak na wstępie. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.