III CSK 146/16

Sygn. akt III CSK 146/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. K. i B. Ć. przy uczestnictwie W. Ć. i R. K. zd. K. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki R. K. zd. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt III Ca 644/15, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od uczestniczki R. K. zd. K. na rzecz wnioskodawców i uczestnika W. Ć. kwotę 1251 zł (słownie: tysiąc dwieście pięćdziesiąt jeden) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku 2 o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Uzasadnienie tego wniosku sprowadza się do polemiki z ustaleniami i ocenami prawnymi sądów meriti oraz powołaniem się na szczególną historię ludności pochodzenia żydowskiego w czasie II wojny światowej i PRL. Nie negując tragizmu, jaki dotknął tę część polskiego społeczeństwa, nie budzi wątpliwości, że nie była wyłączona możliwość dochodzenia przez nią odzyskania władztwa nad ich nieruchomościami w PRL, choćby przez pełnomocników. W konsekwencji nie ma podstaw do uznania stanowiska Sądu II instancji za oczywiście nieprawidłowe. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw