III CSK 192/15
WyrokIzba Cywilna2015-09-29
Skład orzekający: Jacek Gudowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy samo nadużywanie alkoholu przez rodzica prowadzi do demoralizacji małoletnich, którzy nie mieszkają wspólnie z rodzicem i nie są świadkami jego zachowania, co może stanowić podstawę do zastosowania leczenia odwykowego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że występuje w niej sprzeczność argumentacyjna między powołaniem się na oczywistą zasadność skargi a istnieniem istotnego zagadnienia prawnego. Stwierdzono, że oczywista zasadność skargi wyklucza istnienie istotnego zagadnienia prawnego, a sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne nie ma charakteru jurydycznego i jest gołosłowne. Twierdzenie o niezrealizowaniu funkcji kontrolnej i rozpoznawczej sądu drugiej instancji jest ogólnikowe i nie uzasadnia przyczyny kasacyjnej.Stan faktyczny
Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wniosła o zastosowanie leczenia odwykowego wobec J. S. Sąd Rejonowy orzekł o zastosowaniu leczenia, a Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestnika. Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, podnosząc, że samo nadużywanie alkoholu nie prowadzi do demoralizacji małoletnich, którzy nie mieszkają z rodzicem i nie są świadkami jego zachowania. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznał adwokatowi zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CSK 192/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w S. przy uczestnictwie J. S. o zastosowanie leczenia odwykowego alkoholowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt XI 1Ca 360/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adw. K. D. (Kancelaria Adwokacka w K.) od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 13 maja 2014 r. Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wyjaśnienia, czy samo nadużywanie alkoholu prowadzi do demoralizacji małoletnich, którzy nie mieszkają wspólnie i nie są świadkami takiego zachowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W skardze kasacyjnej występuje sprzeczność argumentacyjna, gdyż skarżący powołał się na oczywistą zasadność skargi, jednak występowanie tej przesłanki jest zasadniczo wyłączone, gdy skarżący powołuje się na istotne zagadnienie prawne. Takie zagadnienie występuje w sytuacji, w której na tle rozpoznawanej sprawy wyłania się poważny, abstrakcyjny problem prawny wymagający pogłębionych analiz i rozważań Sądu Najwyższego, natomiast oczywista zasadność skargi zachodzi wtedy, gdy doszło do oczywistego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, tj. gdy zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są oczywiście zasadne. Jest jasne, że gdy skarga jest w tym znaczeniu oczywiście uzasadniona, nie może być w niej miejsca na poważne, istotne zagadnienie prawne. Niezależnie od tego, gołosłowne jest twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne - formalnie przeczące tezie o oczywistej zasadności skargi - nie ma charakteru jurydycznego. Należy podkreślić, że twierdzenie, iż w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji jest ogólnikowe i nie uzasadnia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n
Powiązane orzeczenia
- I CSK 1826/25 2025-10-21Czy skarga kasacyjna od postanowienia o zastosowaniu obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania, w szczególności przesłankę oczywistej zasadności?
- I CSK 105/24 2024-02-29Czy skarga kasacyjna w sprawie o zastosowanie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu może być uznana za oczywiście uzasadnioną, jeśli sądy meriti oparły się na ustaleniach faktycznych sprzed kilku miesięcy, a skarżąc…
- IV CSK 523/19 2019-12-05Czy wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparty na przesłance oczywistego uzasadnienia z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wymaga wykazania kwalifikowanego naruszenia prawa, które jest widoczne od razu, bez po…
- I CSK 525/13 2014-04-25Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną dotyczącą zastosowania przepisów ustawy o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, gdy sformułowane zagadnienia prawne nie mają istotn…
- V CSK 79/15 2015-05-07Czy skarga kasacyjna w sprawie o zastosowanie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu może być przyjęta do rozpoznania, jeśli jej uzasadnienie opiera się na rzekomej sprzeczności z utrwaloną wykładnią Sądu Najwyższego…
Powołane przepisy
art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy