III CSK 197/18

Sygn. akt III CSK 197/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. D. przy uczestnictwie M. K. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej oraz oddala wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o podział majątku wspólnego zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 kwietnia 2017 r. Uczestnik M. K. wniósł skargę kasacyjną, niezawierającą uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, w związku z czym skarżący został wezwany do usunięcia tego braku. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu 18 czerwca 2018 r. wniósł pismo zatytułowane „uzupełnienie skargi kasacyjnej”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna uczestnika, wbrew wymaganiom stawianym przez art. 3984 § 2 k.p.c., nie zawiera przyczyn kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. Na skutek wezwania o usunięcie tego braku skarżący stwierdził, że przyjęcie skargi do rozpoznania „wynika” z „rażącego” naruszenia przepisów podniesionych w ramach podstaw kasacyjnych, a także „z konieczności rozpatrzenia naruszenia prawa procesowego”. Wskazane okoliczności nie stanowią przyczyn kasacyjnych, nie odpowiadają bowiem wymaganiom stawianym przez art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, przyczyną uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania - zgodnie z jej ustrojowym i procesowym charakterem - może być występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Uzasadnienie zawarte w piśmie skarżącego z dnia 18 czerwca 2018 r. nie odpowiada tym przyczynom. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). Wniosek o zasądzenie kosztów oddalono, gdyż Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej z art. 520 § 1 k.p.c., niezależnie od tego, że wnioskodawczyni w odpowiedzi na skargę nie żądała odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/17, OSNC 2015, nr 7-8, poz. 91). jw