III CSK 200/15

WyrokIzba Cywilna2015-10-22

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, oparta na ogólnikowych zarzutach dotyczących interpretacji umów i braku rozbieżności w orzecznictwie, spełnia wymogi formalne do jej przyjęcia do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy jej przyczyny kasacyjne są sformułowane ogólnikowo i nie wskazują na istnienie istotnego zagadnienia prawnego ani rozbieżności w orzecznictwie. Skupienie się w skardze na krytyce ustaleń faktycznych i oceny dowodów przez sądy niższych instancji, bez przedstawienia nowych argumentów prawnych, stanowi wadę warsztatową niedopuszczalną w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację w sprawie o zapłatę. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące interpretacji postanowień umownych przez profesjonalne podmioty oraz konieczności wykładni przepisów budzących wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy uznał, że przyczyny kasacyjne zostały sformułowane zbyt ogólnikowo i nie spełniają wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 200/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa A. N. przeciwko O. S.A. z siedzibą w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt I ACa 677/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie - w sprawie o zapłatę - oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Gospodarczego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2014 r. Od wyroku Sądu drugiej instancji powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego ingerencji sądów w dokonywanie interpretacji „literalnego brzmienia” istotnych postanowień umów zawartych przez profesjonalne podmioty w obrocie gospodarczym. Skarżący poniósł również, że istnieje konieczność wykładni przepisów prawnych wywołujących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Stwierdził także, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W skardze powołano przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 i 4 k.p.c. Ich sformułowanie ma jednak charakter bardzo ogólnikowy i stanowią one raczej dopełnienie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. Problematyka interpretacji i wykładni umów jest przedmiotem wielu rozstrzygnięć Sądu Najwyższego oraz jest szeroko omawiana w literaturze. Nie zachodzi więc potrzeba kolejnej wypowiedzi w tym zakresie, zwłaszcza że skarżący nie przedstawił nowych argumentów prawnych, a skupił się na krytyce ustaleń sądów meriti. Skarżący nie wskazał także nawet jednego przypadku rozbieżności w orzecznictwie dotyczącego poruszonej w uzasadnieniu przyczyny kasacyjnej kwestii postępowania dowodowego. Cała skarga jest w istocie oparta na zarzutach skierowanych przeciwko ustaleniom i ocenie dowodów, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne i warsztatowo wadliwe. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy