III CSK 241/14

Sygn. akt III CSK 241/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa I. W. przeciwko M. G.-Ż. i R. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje adw. J. O. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT za udzielenie powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym nieopłaconej pomocy prawnej. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej do uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powódka powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Ma ona się wyrażać przede wszystkim w naruszeniu przepisów postępowania, mianowicie niedopuszczeniu dowodów wnioskowanych przez skarżącą, przez co Sąd uznał podstawę faktyczną roszczenia za nieudowodnibną. Zauważyć jednak trzeba, że ze względu na specyfikę postępowania kasacyjnego w ogóle niedopuszczalne jest w nim kwestionowanie ustalenia faktów i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), a zatem tym bardziej nie można dowodzić oczywistej zasadności skargi kasacyjnej z tych właśnie względów. Ponadto, w ocenie skarżącej, o oczywistej zasadności skargi ma świadczyć to, że Sąd inaczej ocenił te same fakty, niż sąd w innym, wskazywanym przez skarżącą postępowaniu. Nie jest to jednak błąd sądu - prawomocność orzeczenia oznacza związanie wyłącznie jego sentencją, a nie ustaleniami, o których mowa w uzasadnieniu. W postępowaniu cywilnym dopuszczalna jest zatem odmienna ocena tych samych dowodów przez sądy w różnych postępowaniach, z tego więc względu skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. Wreszcie lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby Sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy zastosował albo zinterpretował prawo. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]