III CSK 260/14

Sygn. akt III CSK 260/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. S. przy uczestnictwie J. W. F., I. C., E. F., A. F., J. F., M. G., B. S., F. S., G. S., J. S., X. S. reprezentowanego przez opiekuna prawnego K. M., W. S., Z. S., M. W., X. Y., D. W. i M. Z. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. Sąd Okręgowy w K. – w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku – oddalił apelacje uczestników M. G. i J. S. od postanowienia z dnia 3 lipca 2012 r. Sądu Rejonowego w K.. Na postanowienie Sądu Okręgowego uczestniczka J. S. wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, ze względu na naruszenie art. 244 § 1, art. 235 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Wniesiona skarga nie daje podstaw do przyznania jej oczywistej zasadności. Nawet przy hipotetycznym przyjęciu zasadności zarzutów, skarżąca nie wykazała, że domniemane uchybienia Sądu drugiej instancji spowodowały wydanie błędnego orzeczenia w zakresie dziedziczenia gospodarstwa rolnego i tego, że wchodziło ono w skład spadku. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]