III CSK 290/17

Sygn. akt III CSK 290/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. G. przy uczestnictwie R. P. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki kwotę 4050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o zniesienie współwłasności zmienił zaskarżone apelacją postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd Okręgowy „w sposób sprzeczny z prawem, treścią opinii biegłego i ustalonym stanem faktycznym dokonał podziału gospodarstwa rolnego”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, że skarga jest oczywiście uzasadniona, to powinna ona w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Przyczyna kasacyjna przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tj. oczywista zasadność skargi, ma na celu eliminowanie orzeczeń oczywiście błędnych, rażąco wadliwych, sprzecznych z prawem „na pierwszy rzut oka”, bez potrzeby głębszych dociekań lub rozważań. Tak rozumianej przyczyny kasacyjnej nie wykazano, a jej uzasadnienie, a także sposób stawiana zarzutów kasacyjnych wskazuje, że skarga została wycelowana w ustalenia faktyczne oraz stanowi polemikę z opartą na dowodach argumentację Sądu Okręgowego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw r.g.