III CSK 318/16

Sygn. akt III CSK 318/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. S. i K. S. przy uczestnictwie M. S.A. z siedzibą w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 17 lipca 2015 r. oddalającego wniosek. Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego dopuszczalności zaliczenia do biegu zasiedzenia służebności okresu posiadania poprzednika prawnego oraz charakteru posiadania nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności gruntowej przed dniem 1 lutego 1989 r. przez przedsiębiorstwo państwowe. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne wskazane w skardze - co zresztą sam skarżący zauważył - było wielokrotnie przedmiotem orzeczeń Sądu Najwyższego. Jednoznacznie rozstrzygnięto, że okres występowania na nieruchomości stanu faktycznego odpowiadającego treści służebności przesyłu przed wejściem w życie art. 3051 - 3054 k.c. podlega doliczeniu do czasu posiadania wymaganego do zasiedzenia tej służebności (m.in. uchwała z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139, wyrok z dnia 15 stycznia 2009 r., I CSK 333/07, OSNC - ZD 2009, nr 4, poz. 97, postanowienie z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 183/11, nie publ.). Ponadto ugruntowany jest pogląd, że przedsiębiorstwo państwowe pod rządem art. 128 k.c. mogło wykonywać władztwo doprowadzające do zasiedzenia służebności gruntowej (m.in. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 18 czerwca 1991 r., III CZP 38/91, OSNC 1991, nr 10-12, poz. 118). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj l.n 3