III CSK 335/18

WyrokIzba Cywilna2019-05-22

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zasiedzenie nieruchomości, która nie wskazuje przepisów powodujących rozbieżności w orzecznictwie ani nie wykazuje, że jest oczywiście uzasadniona, spełnia wymogi formalne do jej przyjęcia do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie przyjmuje do rozpoznania skargi kasacyjnej, jeśli jej przyczyny zostały sformułowane ogólnikowo i niejasno. Brak wykazania potrzeby wykładni przepisów powodujących rozbieżności w orzecznictwie lub braku oczywistej uzasadnioności skargi uniemożliwia jej rozpoznanie. Skarga zmierzająca do podważenia ustaleń sądów merytorycznych jest niedopuszczalna w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jej apelację w sprawie o zasiedzenie nieruchomości. Skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z orzecznictwem Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 335/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. R. przy uczestnictwie Gminy S. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia z dnia 26 października 2017 r. Sądu Rejonowego w N. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona. Podniosła w szczególności, że zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z licznymi orzeczeniami Sądu Najwyższego w podobnych sprawach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Przyczyny kasacyjne (art. 3989 § 1 k.p.c.) zostały sformułowane przez skarżącą bardzo ogólnikowo i niejasno. Można je zrekonstruować wyłącznie na podstawie treści pierwszego akapitu skargi kasacyjnej (pkt II), z którego wynika, że wnioskodawczyni składa skargę kasacyjną „mając na względzie jedność linii orzeczniczej”, a ponadto, że skarga jest – zdaniem wnioskodawczyni – oczywiście uzasadniona. Nie można przyjąć istnienia tych przyczyn, gdyż sama skarżąca nie wykazała ani nawet nie uprawdopodobniła potrzeby wykładni przepisów – ani ich nie wskazała – wywołujących rozbieżności w orzecznictwie i o jakie rozbieżności chodzi (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Nie wykazano także, że skarga jest – w znaczeniu przyjmowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – oczywiście uzasadniona. Poza tym sposób sformułowania zarzutów i ich dobór, a także bezpośrednie powołanie się na art. 233 k.p.c. wskazuje, że skarga zmierza do podważenia ustaleń Sądów meriti, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 233 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 2art. 39821art. 13 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy