III CSK 339/17

Sygn. akt III CSK 339/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa ,,K…” sp. z o.o. w K. przeciwko Skarbowi Państwa - Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w K. oraz Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej od powódki kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Skarżąca powołując się na oczywistą zasadność skargi odwołuje się przede wszystkim do dokonania przez Sąd drugiej instancji błędnej wykładni art. 361 k.c. i przedstawia trzyzdaniowy wywód na uzasadnienie zarzucanego uchybienia. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa. O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym rozumieniu. Skarżąca nie wskazuje argumentów przemawiających 3 za oczywistą zasadnością skargi a jedynie twierdzi, że w aspekcie podniesionych zarzutów zachodzi przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., przy czym o ile zarzuca niezastosowanie art. 361 § 1 k.c. w zw. z art. 160 § 2 k.p.a., o tyle we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania naruszenie art. 361 k.c. wywodzi, bez wskazania jednostki redakcyjnej mimo, że przepis ten ma § 1 i 2, z jego błędnej wykładni. Zakwestionowanie stanowiska prawnego Sądu drugiej instancji przez ogólne stwierdzenie jego wadliwości nie spełnia wymogu wykazania, że nastąpiły uchybienia przepisom postępowania lub prawa materialnego o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie, które spowodowały wydanie przez Sąd drugiej instancji oczywiście wadliwego orzeczenia. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.). aj a.ł. 4