III CSK 438/14

Sygn. akt III CSK 438/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa A. S.A. w B. przeciwko A. […] J.J.M. K. sp. j. w C. o zakazanie i o złożenie oświadczeń, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powód A. S.A. w B. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 czerwca 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga powoda była oczywiście uzasadniona. Istotne zagadnienie prawne wskazane w skardze kasacyjnej opiera się na nieuzasadnionym założeniu, że sąd II instancji wkroczył w kompetencje zarezerwowane dla Urzędu Patentowego i sądów administracyjnych. Sąd Apelacyjny przyjął, że prawa te istnieją, o czym świadczy także to, iż rozważał ich nadużycie w świetle art. 5 k.c. Nie ma też podstaw do podejmowania wykładnia art. 13 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Sąd Apelacyjny przyjął, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje błąd sensu largo dlatego, że nie ma do tego podstaw faktycznych, a nie z powodu takiej lub innej wykładni wspomnianego przepisu. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej mogłaby zostać stwierdzona, tylko przy zakwestionowaniu ustaleń Sądu Apelacyjnego. 3 Zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, nie mogą zaś być podstawą skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [l.n]