III CSK 466/14

WyrokIzba Cywilna2015-04-29

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca ustanowienia drogi koniecznej, oparta na zarzucie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego pojęcia „swobodny dostęp do drogi publicznej” i rozbieżności w orzecznictwie, powinna zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie sformułuje jasno istotnego zagadnienia prawnego, nie przedstawi argumentów prowadzących do niejednolitych wniosków ani nie uzasadni jego istotnego charakteru. Zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe, wykraczające poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna jest skierowana w istocie przeciwko ustaleniom faktycznym, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym, należy odmówić jej przyjęcia do rozpoznania.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia drogi koniecznej. Sąd Rejonowy uwzględnił wniosek, jednak Sąd Okręgowy zmienił to postanowienie i oddalił wniosek. Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące pojęcia „swobodny dostęp do drogi publicznej” i rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika M. S. kwotę 160 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 466/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. W., A. M., P. C., A. C., M. B., B. B., J. B., B. B., S. B., J. P., M. B.-G., J. G., B. H. i M. Ś. przy uczestnictwie Gminy K., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. W. […] w K., K. Ż.-S. i M. S. o ustanowienie drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w k. z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika M. S. kwotę 160 zł (sto sześćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 16 grudnia 2013 r. Sądu Rejonowego w K. w całości i oddalił wniosek o ustanowienie drogi koniecznej. Na postanowienie Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego pojęcia „swobodny dostęp do drogi publicznej” (art. 145 § 1 k.c.) oraz rozbieżności w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazują jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinni oni sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza także jego doniosłość, wynikającą z rangi problemu prawnego oraz jego znaczenia wykraczającego poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Zaskarżone orzeczenie uwzględnia dotychczasowe orzecznictwo dotyczące oceny „odpowiedniości” dostępu do drogi publicznej i dostosowuje je do stanu faktycznego w tej konkretnej sprawie. Ocena „odpowiedniości” jest zawsze uzależniona od okoliczności konkretnej sprawy, na co wskazuje m.in. uzasadnienie uchwały z dnia 14 maja 2014 r., III CZP 14/14 (OSNC 2015, nr 1, poz. 8). 3 Nie można także mówić o oczywistej zasadności skargi, a podnoszone w skardze inne przyczyny kasacyjne nie zachodzą i nie stanowią okazji do wypowiedzi Sądu Najwyższego o charakterze abstrakcyjnym. W tej sytuacji, skoro skarga kasacyjna została skierowana w istocie przeciwko ustaleniom faktycznym, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało odmówić przyjęcia jej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 145 § 1 KCart. 3989 § 1 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 3art. 39821art. 13 § 2 KPC§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy