III CSK 56/15

Sygn. akt III CSK 56/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. K. i B. K. przy uczestnictwie M. K. , J. K., Z. K., A. K., S. K., L. K., Z. K., J. K., J. K.1, K. K., H. M., M. S., B. K., W. D., Z. K., G. M., J. K., M. K., K. Ś., J. K., Z. G., A. R., H. R. i S. K. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III Ca 275/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 27 stycznia 2014 r. Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów (art. 172 i 336 k.c.) Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest jej oczywista zasadność, skarżąca powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty. Wymaganie to jest spełnione, jeżeli zostanie wykazane, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Twierdzenie skarżącej o oczywistej zasadności skargi nie spełnia przyjętych w orzecznictwie Sądu Najwyższego kryteriów. Argumenty przywołane na uzasadnienie tej przyczyny kasacyjnej dotyczą niemal wyłącznie ustaleń; wyrażają krytykę tych ustaleń oraz oceny dowodów. Poza tym żadne twierdzenie uzasadnienia podniesionej przyczyny kasacyjnej nie wykazuje tezy, że skarga jest oczywiście uzasadniona w przyjętym w judykaturze rozumieniu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).