III CSK 91/14

Sygn. akt III CSK 91/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Szpitala […] sp. z o.o. w R. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącej spółki, w sprawie występują istotne zagadnienia prawne dotyczące wyjaśnienia, czy strona wnosząca do sądu pozew o zapłatę wynagrodzenia należnego jej na podstawie art. 19 ust 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zobowiązana jest przedłożyć w prowadzonym postępowaniu sądowym dokumentację medyczną w celu udowodnienia okoliczności, o których mowa w tym przepisie, czy też stosownie do treści art. 19 ust. 5 wymienionej ustawy, wystarczające jest przedłożenie wyłącznie oświadczenie wiedzy, tj. wykazu udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a ponadto wykazać, że jest to 3 zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl). Sformułowane przez skarżącą zagadnienia prawne nie odpowiadają powyższym wymaganiom.. W związku z tym należy wskazać, że Sąd Najwyższy wielokrotnie (zob. wyroki z dnia 5 sierpnia 2004 r. III CSK 365/03 niepubl.; z dnia 9 czerwca 2005 r. III CK 626/04 OSNC 2006/5/89; z dnia 10 listopada 2006 r. I CSK 229/06 OSNC 2006/5/89; z dnia 5 listopada 2003 r. IV CK 189/02 niepubl. z dnia 4 stycznia 2007 r. V CSK 396/06 niepubl.; z dnia 8 października 2008 r. V CSK 139/08 niepubl., oraz postanowienie z dnia 28 listopada 2003 r. I CK 182/02 niepubl.) zajmował stanowisko zarówno odnośnie do rozkładu ciężaru dowodów na tle do ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych jak i zakresu dowodzenia przez świadczeniodawcę. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z uwagi na przedstawioną w skardze kasacyjnej oraz we wcześniejszych pismach procesowych trudną sytuację finansową strony powodowej uzasadnione jest odstąpienie od obciążania skarżącej kosztami postępowania w oparciu o treść art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. [aw]