III CZ 100/26

III CZ 100/26 POSTANOWIENIE 29 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 lipca 2026 r. w Warszawie zażalenia P.Ł. na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z 27 marca 2025 r., II Ca 1114/24, w sprawie z powództwa Z.M. przeciwko P.Ł. o zapłatę, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej odrzucił skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z 5 grudnia 2024 r. jako niespełniającą wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. poprzez dowolną i błędną ocenę treści skargi kasacyjnej, polegającą na uznaniu, że nie zawiera ona wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany oraz podniósł, że wniosek o uchylenie całości wyroku zawarty został w treści skargi kasacyjnej dwukrotnie: w ostatnim akapicie punktu 3. uzasadnienia oraz w punkcie 4. uzasadnienia, co jest wskazaniem wystarczająco precyzyjnym, bez konieczności stosowania zabiegów interpretacyjnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: III CZ 100/26 2 W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie podkreślano, że skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych, a zakres zaskarżenia i jego wnioski nie mogą być określane przez Sąd Najwyższy w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi. Bezwzględnym wymaganiem jest również, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15, niepubl.; z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15, niepubl.; z 11 sierpnia 2021 r., V CSKP 131/21, niepubl.; 14 listopada 2024 r., III CZ 102/24, niepubl.; z 15 listopada 2024 r., I CSK 1834/23, niepubl.). Pozwany zaskarżył skargą kasacyjną wyrok z 5 grudnia 2024 r. w części, w punktach I.1., I.3., III. oraz IV. W uzasadnieniu podstaw skargi kasacyjnej wskazał zaś, że wskazane w tych podstawach naruszenia miały istotny wpływ na treść orzeczenia i „przemawiają za jego uchyleniem w całości” oraz że naruszenia (podstawowych reguł odpowiedzialności deliktowej oraz wydanie orzeczenia z pominięciem prawomocnych ustaleń sądu karnego) „miały istotny wpływ na treść orzeczenia, prowadząc do jego oczywistej niesprawiedliwości i konieczności uchylenia”. Sąd Najwyższy dopuszczał w swym orzecznictwie możliwość odstępstwa od wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jeżeli wnioski kasacyjne dadzą się wyprowadzić w sposób oczywisty już z treści wniesionej skargi kasacyjnej, mianowicie, jeżeli z części wstępnej skargi wynika wyraźnie, że zaskarżono wyrok „w całości”, to tym samym sformułowany na następnej stronie wniosek kasacyjny o „uchylenie wyroku (tego Sądu) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania” nie powinien budzić wątpliwości odnośnie do jego zakresu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 71/13, niepubl.); zaś wniosek o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty poprzez orzeczenie o przywrócenie stanu poprzedniego” może być kwalifikowany jako wniosek o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, niepubl.). III CZ 100/26 3 W przedmiotowej sprawie nie ma jednak wniosków kasacyjnych. Takim wnioskiem nie jest bowiem zawarte w konkluzjach uzasadnienia podstaw skargi kasacyjnej wskazanie, że zarzucane w nich uchybienia przemawiają za uchyleniem wyroku w całości czy też czynią koniecznym uchylenie wyroku. Traktować można je bowiem jedynie jako poparcie wniosków kasacyjnych, o ile zostałyby zawarte w skardze kasacyjnej. Na ich podstawie Sąd Najwyższy nie jest natomiast uprawniony samodzielnie formułować wniosków kasacyjnych za skarżącego, zwłaszcza jeśli uwzględnić, że rozważane sformułowania nie zostały skorelowane z zakresem zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną, a w świetle treści wydanego rozstrzygnięcia ich prawidłowa treść wymagałyby z jednej strony zmiany, z drugiej zaś samodzielnego uzupełnienia przez Sąd Najwyższy. Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (K.L.) [a.ł]