III CZ 143/25

III CZ 143/25 POSTANOWIENIE 20 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2026 r. w Warszawie zażalenia dłużnik B. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z 19 maja 2025 r., I Co 144/20 (I WSC 1/25), w sprawie z wniosku wierzyciela B. K.1 przeciwko dłużnikowi B. K. o egzekucję świadczeń pieniężnych, oddala zażalenie. (M.K.) III CZ 143/25 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r. referendarz sądowy przysądził na rzecz nabywcy licytacyjnego A. W. prawo własności nieruchomości […], a także stwierdził uiszczenie przez nabywcę licytacyjnego całej ceny nabycia w kwocie 250 000,00 zł oraz stwierdził obowiązek dłużniczki B. K. do wydania ww. nieruchomości na rzecz A. W. Dłużniczka 3 września 2024 r. wniosła skargę od powyższego postanowienia. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu postanowieniem z 27 grudnia 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie dłużniczka zaskarżyła skargą kasacyjną, którą Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu postanowieniem z 19 maja 2025 r. odrzucił jako niedopuszczalną. Sąd ten wskazał, że wydając postanowienie w dniu 27 grudnia 2024 r., Sąd orzekał jako sąd drugiej instancji zgodnie z art. 7673a § 3 k.p.c., stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu – a zgodnie z art. 7674 § 2 k.p.c. na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje. W zażaleniu na to postanowienie dłużniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 7674 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Artykuł 7674 § 2 k.p.c. wyłącza w postępowaniu egzekucyjnym skargę kasacyjną na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia. Przepis ten został wprowadzony do kodeksu postępowania cywilnego z dniem 5 lutego 2005 r. ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 172, poz. 1804), III CZ 143/25 3 która zmieniła jednocześnie treść art. 7751 k.p.c. dopuszczającego wcześniej kasację na postanowienie w przedmiocie między innymi przysądzenia własności nieruchomości. Zgodnie z art. 7 powołanej ustawy zmieniającej, postępowania zabezpieczające i egzekucyjne wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się według dotychczasowych przepisów. W dniu 6 lutego 2005 r. weszła w życie kolejna ustawa nowelizującą kodeks postępowania cywilnego z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r., nr 13, poz. 98), która zmieniła w sposób istotny system zaskarżania orzeczeń sądu drugiej instancji, wprowadzając przy tym do art. 7674 § 2 k.p.c. w miejsce wyrazu „kasacja” wyrazy „skarga kasacyjna”. Dokonując tej zmiany, ustawodawca przyjął w art. 3 powołanej ustawy zasadę bezpośredniego działania nowej ustawy, przewidując wyjątek jedynie do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej zmiany, a także do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania, do których stosuje się przepisy dotychczasowe (postanowienie SN z 24 stycznia 2017 r., V CZ 94/16). Oznacza to, że na postanowienia sądu drugiej instancji wydane po dniu 5 lutego 2005 r. w wyniku rozpoznania zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym nie przysługuje skarga kasacyjna – co stanowi pogląd już od dawna ugruntowany w orzecznictwie (postanowienia SN z: 7 lutego 2006 r., IV CZ 4/06; z 16 marca 2006 r., II CSK 49/06; z 30 maja 2007 r., I CZ 55/07; z 24 czerwca 2010 r., IV CZ 37/10). Zatem mając powyższe na uwadze, wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została zasadnie odrzucona przez Sąd Rejonowy jako niedopuszczalna. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. (M.K.) [a.ł]