III CZ 16/09

PostanowienieIzba Cywilna2009-04-17

Skład orzekający: Stanisław Dąbrowski, Henryk Pietrzkowski, Wojciech Katner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, które nie zawiera uzasadnienia i opiera się na błędach sekretariatu pełnomocnika, powinno zostać uwzględnione?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. Stwierdzono, że zażalenie, poza ogólnym stwierdzeniem o braku słuszności i sprawiedliwości zaskarżonego postanowienia, nie zawierało żadnych argumentów uzasadniających jego uwzględnienie. Twierdzenia dotyczące reorganizacji kancelarii pełnomocnika i przeoczenia przez sekretariat odebrania korespondencji nie stanowiły podstaw do uznania zażalenia za uzasadnione.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę wnioskodawcy, ponieważ pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie, nie przedkładając pełnomocnictwa i brakujących odpisów skargi. Wnioskodawca wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie prawa procesowego. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CZ 16/09 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) SSN Wojciech Katner w sprawie z wniosku A. Ś. przy uczestnictwie A. W. – D., W. W., A. S. i D. B. o dział spadku i zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 stycznia 2009 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. odrzucił skargę wnioskodawcy przewidzianą w art. 4241 i nast. k.p.c., stwierdzając, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nie przedłożył w terminie wyznaczonym przez Sąd pełnomocnictwa procesowego oraz nie złożył brakujących odpisów skargi. Rozpoznając zażalenie, zawierające zarzut „naruszenia prawa procesowego przez jego błędne zastosowanie” (pełnomocnik skarżącego nie wskazał naruszonych przepisów) oraz wniosek o „zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze dalszego biegu”, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Abstrahując od oceny poprawności wniesionego zażalenia w zakresie odnoszącym się do sformułowanego zarzutu a zwłaszcza wniosku zażaleniowego, podlegało ono oddaleniu, bowiem poza stwierdzeniem, że zaskarżone postanowienie „nie jest słuszne i sprawiedliwe”, nie zawiera żadnych argumentów, w świetle których należałoby uznać je za uzasadnione. Nie stanowią ich podane w zażaleniu twierdzenia dotyczące reorganizacji kancelarii pełnomocnika skarżącego, z powodu której pracownicy sekretariatu kancelarii przez przeoczenie nie odebrali w stosownym terminie, awizowanej przez pocztę, sądowej korespondencji. Zażalenie, jako bezzasadne, należało więc oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). md

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241art. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy