III CZ 185/25

III CZ 185/25 POSTANOWIENIE 27 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2025 r. w Warszawie zażalenia I.T. i M.T. na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 czerwca 2025 r., V WSC 57/25, w sprawie z powództwa I.T. i M.T. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w A. o ustalenie i zapłatę, uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. a.w. III CZ 185/25 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną I.T. i M.T. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 20 lutego 2025 r. Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to art. 88 k.p.c., art. 91 pkt 2 k.p.c. i art. 126 § 2 k.p.c. Domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy z powrotem do Sądu Apelacyjnego w celu nadania wniesionej w sprawie skardze kasacyjnej dalszego biegu. W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o oddalenie go w całości, a także o oddalenie zawartych w nim wniosków i zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego przed Sądem Najwyższym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Na mocy art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze in principio k.p.c. Sąd Najwyższy w razie uwzględnienia zażalenia uchyla zaskarżone orzeczenie w całości. Rozstrzygnięcie zawarte w sentencji postanowienia z 30 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi pokłosie niewykonania w terminie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 26 maja 2025 r., wzywającego pełnomocnika powodów do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez wskazanie numeru PESEL i adresów powodów, a także adresu i numeru KRS pozwanego, a także załączenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego postępowanie przed Sądem Najwyższym (zarządzenie – k. 788, wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej – k. 789). III CZ 185/25 3 Formalizm przyjęty przez Sąd Apelacyjny dla określenia braków formalnych znajduje zastosowanie w przypadku pierwszego pisma w sprawie, gdy na etapie inicjowania postępowania sądowego występuje konieczność ścisłej identyfikacji tożsamości stron, lecz nie na etapie postępowania kasacyjnego, gdy dane identyfikacyjne stron znajdują się już w aktach sprawy i są znane Sądowi Najwyższemu (por. m.in. postanowienie z 17 czerwca 2025 r., III CZ 375/23). Stanowisko takie zostało wyrażone przede wszystkim w uchwale składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z 14 maja 2025 r., III CZP 39/23, zgodnie z którą skarga kasacyjna nie musi spełniać wymagań przewidzianych w art. 126 § 2 k.p.c. dla pierwszego pisma w sprawie. Sąd Najwyższy nadał tej uchwale moc zasady prawnej. Podsumowując, wymaganie na etapie postępowania kasacyjnego ponownego wskazania danych uprzednio ujawnionych już w aktach sprawy stanowi w ocenie Sądu Najwyższego przejaw nieprawidłowego działania Sądu Apelacyjnego, co pociąga za sobą również wadliwość postanowienia z 30 czerwca 2025 r. Podobnie błędny jest pogląd Sądu Apelacyjnego, który oczekiwał złożenia właściwego pełnomocnictwa, zawierającego umocowanie do zastępstwa powodów przed Sądem Najwyższym. Pełnomocnictwo udzielone przez powodów, dołacone na k. 22, upoważniało pełnomocnika do zastępowania ich przed „wszystkimi sądami” (a nie „instancjami”), zatem w sposób oczywisty odnosiło się również do działania przed Sądem Najwyższym. Z przedstawionych względów zażalenie podlegało uchyleniu na zasadzie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego należało pozostawić w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie na podstawie art. 108 § 2 k.p.c., stosowanego na zasadzie analogii w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. Agnieszka Jurkowska-Chocyk III CZ 185/25 4 a.w. [a.ł]