III CZ 216/25

III CZ 216/25 POSTANOWIENIE 27 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ireneusz Kunicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie zażalenia B.G. na postanowienie Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 2025 r., III CB 100/25, w sprawie z wniosku B.G. o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego K.Z. wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie III CB 52/25, odrzuca zażalenie. (M.M.) III CZ 216/25 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r., III CB 100/25, odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącego o zbadanie spełnienia przez SSN K.Z. wymogów niezawisłości i bezstronności. Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności nie mógł zostać rozpoznany, ponieważ bazował wyłącznie na okolicznościach towarzyszących powołaniu sędziego, co – w świetle art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) – wyklucza możliwość jego merytorycznego rozpoznania. Jeżeli wniosek jest niedopuszczalny, podlega on odrzuceniu na podstawie art. 29 § 10 u.SN, nie zaś merytorycznemu rozpoznaniu na podstawie art. 29 § 15 u.SN. Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, w którym zaskarżył je w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Na wydane bowiem przez Sąd Najwyższy postanowienie o odrzuceniu wniosku o zbadanie spełnienia przez Sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności, nie przysługuje zażalenie. Jak już wskazano, zgodnie z art. 29 § 10 u.SN, jeżeli wniosek o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności sędziego nie spełnia wymogów określonych w § 5-9, podlega on odrzuceniu. Jednocześnie art. 29 § 21 u.SN przewiduje „odwołanie od postanowienia wydanego na skutek rozpoznania wniosku”, czyli postanowienia merytorycznego (oddalającego albo uwzględniającego wniosek art. 29 § 17-19 u.SN). Trzeba podkreślić, że odrzucenie wniosku na podstawie art. 29 § 10 u.SN nie stanowi rozpoznania wniosku w rozumieniu art. 29 § 21 u.SN. Jeżeli zatem przepis, który samodzielnie reguluje tryb i środki zaskarżenia w ramach procedury testu niezawisłości wprost wskazuje, kiedy środek zaskarżenia przysługuje, a jednocześnie nie wymienia postanowienia o odrzuceniu wniosku, należy przyjąć, że w tym zakresie ustawodawca świadomie wyłączył możliwość jego III CZ 216/25 3 zaskarżenia. Nie jest zaś dopuszczalne konstruowanie środka prawnego, którego ustawa nie przewiduje. Ani przepisy Kodeksu postepowania cywilnego, ani przepisy u.SN, nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na wydane w Sądzie Najwyższym postanowienie o odrzuceniu wniosku, o którym mowa art. 29 § 5 u. SN (zob. postanowienie z 3 grudnia 2025 r., III CZ 196/25). Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak wyżej. (M.M.) [a.ł]