III CZ 485/22

III CZ 485/22 POSTANOWIENIE 15 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 15 listopada 2023 r. w Warszawie zażalenia D. K. na postanowienie Sądu Najwyższego z 19 września 2022 r., I CSK 3653/22, w sprawie z powództwa D.K. przeciwko Miastu Ł. o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy dzierżawy z 30 października 2013 r. odrzuca zażalenie. [ms] UZASADNIENIE Powód D.K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 19 września 2022 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o ustalenie przeciwko Miastu Ł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono „kwalifikowaną nieważność postępowania z uwagi na fakt wydania orzeczenia przez osobę nieuprawnioną”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. III CZ 485/22 2 Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, de lege lata zawarty jest w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (postanowienie SN z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17). Postanowienie zaskarżone przez powoda nie zostało wymienione w przytoczonych przepisach, co przesądza o jego niedopuszczalności. Przypomnieć należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c., podobnie do uchylonego obecnie art. 3941 § 2 k.p.c., dotyczą postanowień Sądu drugiej instancji; żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest bowiem zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji tego Sądu (postanowienia SN z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10, oraz z 9 marca 2011 r., III SO 1/11). Wobec treści zawartych w uzasadnieniu zażalenia wypada także zauważyć, że w sprawie nie doszło do złożenia wniosku, o którym mowa art. 29 § 6 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Stwierdzenie, że „w przypadku negatywnego rozpoznania wniosku o wyłączenie strona wnosi w drugiej kolejności o przeprowadzenie zarówno w postępowaniu zasadniczym jak i w niniejszym postępowaniu przed SN testu niezawisłości i bezstronności w trybie Art. 42 § 3 ustawy p.o u.s.p.”. można rozumieć jako nie więcej niż zapowiedź zamiaru złożenia wspomnianego wniosku w przyszłości. Rzecz nie tylko w tym, że przytoczona tu wypowiedź stanowi element – wyodrębnionego merytorycznie i graficznie od reszty pisma – uzasadnienia zażalenia, niezwiązany z żadnym z zawartych w nim wniosków, lecz przede wszystkim w tym, że z wywodów skarżącego nie wynika, kogo personalnie i w związku z którym postępowaniem (toczącym się obecnie postępowaniem zażaleniowym czy bliżej nieokreślonym „postępowaniem głównym”) miałby dotyczyć ewentualny wniosek. Po zawiadomieniu skarżącego o składzie orzekającym (co miało miejsce 23 października 2023 r. – k. 48) wniosek taki nie został natomiast złożony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 396 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (J.T.) [ał] III CZ 485/22 3