III CZ 53/26

III CZ 53/26 POSTANOWIENIE 21 października 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 października 2026 r. w Warszawie zażalenia B.P. na postanowienie Sądu Rejonowego Katowice - Zachód w Katowicach z 16 grudnia 2025 r., V WSC 1/25, w sprawie ze skargi B,P. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego Katowice - Zachód w Katowicach z 6 sierpnia 2025 r., sygn. V RC z 16/26, w sprawie z wniosku M.W. z udziałem B.P. o wykonywanie kontaktów z małoletnią O.W. 1. oddala zażalenie; 2. odstępuje od obciążania uczestniczki kosztami postępowania zażaleniowego. III CZ 53/26 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z 6 sierpnia 2025 r. wydanego w sprawie V RCz 16/25 w sprawie z wniosku M.W. przy udziale B.P. o wykonywanie kontaktów z małoletnią O.W. W ocenie Sądu Rejonowego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów, które to postanowienie nie jest postanowieniem kończącym sprawę. Skarga nie przysługuje od postanowień wydanych w incydentalnych kwestiach proceduralnych. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła uczestniczka, w którym zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w całości oraz wniosła o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie skargi. Żaląca zarzuciła, że nie została poinformowana o składzie sądu wylosowanego do rozpoznania sprawy. Zakwestionowała wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi przez sędzię, która brała udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c. Sąd odrzuca skargę wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1, spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe. III CZ 53/26 3 W niniejszej sprawie sędzia sprawozdawca słusznie i stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. w składzie jednoosobowym odrzuciła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako niedopuszczalną. Przede wszystkim trafnie podniesiono, że postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów nie jest postanowieniem kończącym sprawę. Tym samym nie przysługuje na nie skarga zgodnie z katalogiem wskazanym w art. 4241 § 1 k.p.c. Podkreślenia wymaga, że skarżąca w sposób lakoniczny i zdawkowy polemizowała z niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem i nieuwzględnieniem wniosku o wyłączenie sędziów. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał zażalenie za nieuzasadnione i oddalił je na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. (P.H.) [a.ł]