III CZ 9/06

Sygn. akt III CZ 9/06 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 kwietnia 2000 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku J.W. z udziałem A.D. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2006 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną A.D., uczestnika prawomocnie zakończonego postępowania o podział majątku dorobkowego, na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 października 2005 r., oddalające jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucające wniesioną przez niego skargę o wznowienie postępowania o podział majątku dorobkowego. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wyjaśnił, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu dlatego, że była w świetle art. 5191 § 1 k.p.c. niedopuszczalna, gdyż zaskarżone nią orzeczenie nie jest postanowieniem co do odrzucenia wniosku ani postanowieniem co do umorzenia postępowania, a ponadto została wniesiona osobiście, pomimo przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. obowiązku działania przed Sądem Najwyższym za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego (art. 3986 § 2 k.p.c.). Ubocznie Sąd Okręgowy zaznaczył, że w świetle art. 3941 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. niedopuszczalne byłoby także wniesienie do Sądu Najwyższego zażalenia na postanowienie z dnia 31 października 2005 r.. W rozpoznawanym obecnie zażaleniu skarżący kwestionuje zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznawane zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Zawarte w zaskarżonym postanowieniu wyjaśnienia zasługują na pełną akceptację. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 2 k.p.c.).