III CZP 106/13

Sygn. akt III CZP 106/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSA Katarzyna Polańska-Farion Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa W. S. i R. S. przeciwko J. T. i P. T. o zapłatę, na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r. na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II Cz (…), "Czy jest zgodny z przepisami prawa skład Sądu Rejonowego w S. wydający postanowienie z dnia 6 lipca 2013 r. w sprawie I C (…), w którym orzekał sędzia przeniesiony w trybie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 u.s.p., w sytuacji gdy decyzję o przeniesieniu podpisał Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości?" odmawia podjęcia uchwały. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w S. odrzucił zażalenie pozwanych J. i P. T. na postanowienie z dnia 12 marca 2013 r. W sprawie orzekał sędzia Z. P., który decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2008 r., podpisaną przez Podsekretarza Stanu, w związku z likwidacja z dniem 1 stycznia 2009 r Sądu Rejonowego w S. został przeniesiony do Sądu Rejonowego S. 2 Rozpoznając zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego, Sad Okręgowy w S. powziął poważne wątpliwości, które przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sąd Okręgowy w S. przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia 29 października 2013. W tym czasie w orzecznictwie Sądu Najwyższego istniały rozbieżności co do legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. O u.s.p. wydanych - w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości – przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (vide uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 135 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2013 r., III KK 280/13, nie publ.). Zostały one jednak jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. BSA – 1 – 4110 – 4/13 (OSNC, nr 5, poz. 49), w której stwierdzono, że w wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza stanu ani podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia. W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez Sąd Okręgowy w S. postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia, uzasadnia odmowe podjęcia uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz. 221). Z tych względów postanowiono, jak w sentencji postanowienia (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).