III CZP 113/91

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Marek Sychowicz.Sędziowie SN: Barbara Myszka, Zdzisław Świeboda.Uzasadnienie faktyczneUstalenie obowiązywania w czasie art. 3571 k.c. jest rzeczywiście utrudnione, gdyż ustawa z dnia 28 lipca 1990 r., którą przepis ten został wprowadzony do kodeksu cywilnego, nie zawiera odnoszących się do niego przepisów intertemporalnych, podczas gdy np. jest taki przepis - art. 12 ust. 2 - regulujący stosowanie w czasie art. 3581 § 3 k.c. W tej sytuacji celem rozstrzygnięcia kwestii obowiązywania w czasie art. 3571 k.c. należy odwołać się do ogólnie przyjętych zasad prawa międzyczasowego. Zasady takie w odniesieniu do zobowiązań można wyprowadzić z art. XLIX-L przepisów wprowadzających k.c. Przepisy te wprawdzie bezpośrednio dotyczą zastosowania w czasie przepisów kodeksu cywilnego, ale wyrażają ogólne - obowiązujące w aktualnym stanie prawa, który w zakresie zobowiązań kształtują przede wszystkim przepisy kodeksu cywilnego - zasady prawa międzyczasowego. Wynika z nich - mutatis mutandis - że do zobowiązań, które powstały przed dniem wejścia w życie nowego aktu prawnego stosuje się przepisy tego aktu, jeżeli chodzi o skutki prawne zdarzeń, które nastąpiły po dniu wejścia aktu w życie, a które nie są związane z istotą stosunku prawnego; w szczególności stosuje się do tych zobowiązań przepisy nowego aktu prawnego, m.in. o skutkach niemożliwości świadczenia, o wygaśnięciu i zmianie zobowiązań, jeżeli zdarzenie, z których skutki te wynikły, nastąpiło po dniu wejścia w życie nowego aktu prawnego. Zastosowanie tych ogólnych zasad do umowy najmu zawartej przed wejściem w życie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. prowadzi do wniosku, że po zmianie kodeksu cywilnego, dokonanej tą ustawą, można na podstawie art. 3571 tego kodeksu żądać rozwiązania umowy najmu zawartej przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy, jeżeli nadzwyczajna zmiana stosunków nastąpiła po tym dniu. (...)