III CZP 54/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN G. Bieniek.Sędziowie SN: M. Sychowicz, Z. Świeboda (spr.).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa E.B. przeciwko L.B. o rozwód po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 5 października 1990 r. zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w K. postanowieniem z dnia 26 lipca 1990 r. sygn. akt II Cz 375/90 do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy w przypadku, gdy koniec terminu tygodniowego do żądania sporządzania uzasadnienia wyroku (orzeczenia) przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, bieg terminu do wniesienia rewizji z art. 371 § 2 k.p.c. należy liczyć, zgodnie z art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c., od dnia następnego?"podjął następującą uchwałę:Jeżeli koniec terminu tygodniowego do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, bieg terminu do wniesienia rewizji należy liczyć od dnia następnego (art. 371 § 2 k.p.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. i art. 115 k.c.).Uzasadnienie faktyczneSąd Rejonowy odrzucił rewizję pozwanego, jako wniesioną po upływie terminu. W zażaleniu pozwany podniósł, że zachował termin do wniesienia rewizji, gdyż koniec terminu tygodniowego do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku przypadł na dzień uznany za ustawowo wolny od pracy (poniedziałek wielkanocny), a zatem zgodnie z art. 115 k.c. wspomniany tygodniowy termin upłynął dnia następnego.Sąd Wojewódzki rozpoznając zażalenie powziął wątpliwość, którą ujął jako zagadnienie prawne w sentencji uchwały i przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia (art. 341 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy rozważył, co następuje:Termin do wniesienia rewizji wynosi dwa tygodnie od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem (art. 371 § 1 k.p.c.).Jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia rewizji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (art. 371 § 2 k.p.c.). Z przepisu tego wynika, że zgłoszenie żądania uzasadnienia wyroku nie stanowi warunku dopuszczalności rewizji, ale zgłoszenie takiego żądania we właściwym terminie ma tylko wpływ na obliczanie biegu terminu do wniesienia rewizji.W orzecznictwie (np. orzeczenie SN z dnia 23 XII 1957 r., 3 CR 1015/56) i piśmiennictwie podkreśla się, że jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym, to praktycznie może ona wnieść rewizję w ciągu trzech tygodni od ogłoszenia sentencji wyroku. Wypowiedzi te nasunęły wątpliwość Sądowi Wojewódzkiemu i uzasadniały potrzebę wyjaśnienia jej przez Sąd Najwyższy.Przedstawione stanowisko jest pewnym skrótem myślowym i może mieć miejsce w sytuacjach typowych. Gdy jednak koniec terminu przypadnie na dzień ustawowo wolny od pracy, wówczas omawiany termin będzie wynosił więcej jak 21 dni. Istota zagadnienia zatem sprowadza się do sposobu obliczania terminu do wniesienia rewizji. Otóż sposób obliczania terminu tak jak każdego terminu procesowego, następuje na podstawie przepisów prawa cywilnego, do których odsyła kodeks (art. 165 § 1 k.p.c.). Jeżeli więc koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego (art. 115 k.c.). W stanie faktycznym sprawy koniec terminu tygodniowego do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku przypadł na dzień uznany za ustawowo wolny od pracy (poniedziałek wielkanocny), a zatem termin do wniesienia rewizji upłynął dnia następnego.Z tych przyczyn udzielono odpowiedzi jak w sentencji uchwały.