III CZP 75/79

UchwałaIzba Cywilna1979-12-13

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN K. Olejniczak. Sędziowie SN: W. Bryl, J. Majorowicz (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Barbary M. z udziałem Stanisława M. i Sabiny M. o zniesienie współwłasności po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 13 grudnia 1979 r. zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Łomży postanowieniem z dnia 23 października 1979 r. sygn. akt I Cz. 52/79 do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy wydane na podstawie przepisu § 10 ust. 2 ustawy nr 271 Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1974 r. w sprawie właściwości organów do ustalania cen oraz trybu postępowania przy ich ustalaniu (M.P. Nr 40, poz. 233) cenniki na roboty i usługi geodezyjne, zatwierdzone decyzjami Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 1975 r., 17 czerwca 1975 r. i 30 czerwca 1978 r. (Dziennik Urzędowy Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Nr 3 i 4 z 1975 r. i Nr 6 z 1978 r.) są normami urzędowymi przewidzianymi przepisem art. 10 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1950 r. Nr 49, poz. 445), zgodnie z którymi należy przyznawać wynagrodzenie biegłym geodetom za składane opinie w postępowaniu sądowym?"udzielił następującej odpowiedzi:Uzasadnienie faktyczneSąd Rejonowy w Zambrowie postanowieniem z dnia 9.III.1979 r. przyznał biegłemu geodecue inż. S.K. wynagrodzenie za złożoną opinię w sprawie o zniesienie współwłasności gospodarstwa rolnego w kwocie 7.000 zł, uznając, że wynagrodzenie to odpowiada nakładowi pracy biegłego. Biegły, który złożył rachunek za wykonanie tej opinii na kwotę 10.488 zł oraz żądał ponadto zapłaty 800 zł z tytułu zwrotu zużytych materiałów, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.Przedstawione Sądowi Najwyższemu w trybie art. 391 k.p.c. budzące wątpliwości zagadnienie prawne sprowadza się do pytania, czy cenniki za roboty geodezyjno-kartograficzne nr 1-GK/75 i nr 7-GK/75, zatwierdzone decyzjami nr 1 i nr 2 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 1975 r., z dnia 17 czerwca 1975 r. i z dnia 30 czerwca 1978 r., opublikowane w dziennikach urzędowych Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Nr 3 i 4 z 1975 r. i Nr 6 z 1978 r., a oparte na przepisie § 10 ust. 2 uchwały Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1974 r. w sprawie właściwości organów do ustalania cen oraz trybu postępowania przy ich ustalaniu (M.P. Nr 40, poz. 233 i M.P. z 1975 r. Nr 19, poz. 118), stanowią normy urzędowe w rozumieniu art. 10 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445), a tym samym wyłączają stosowanie - przy obliczaniu wynagrodzenia za wykonanie w postępowaniu sądowym opinii obejmującej roboty geodezyjno-kartograficzne - norm ogólnych przewidzianych w przepisach powołanego wyżej dekretu oraz przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 46, poz. 254).Na postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Wskazane wyżej cenniki za roboty geodezyjno-kartograficzne zostały zatwierdzone decyzjami Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska na podstawie uprawnień zawartych w uchwale Rady Ministrów, która upoważniła tego Ministra do wydania cenników za wykonanie prac i usług geodezyjnych.Cenniki te obowiązują państwowe jednostki wykonawstwa geodezyjno-kartograficznego, geodezyjne spółdzielnie pracy oraz inne jednostki gospodarki uspołecznionej, a także osoby fizyczne uprawnione do wykonywania robót geodezyjno-kartograficznych. Skoro więc do określenia wynagrodzenia za pracę w tej specjalności ustalone zostały wyżej powołanymi przepisami normy urzędowe, wysokość wynagrodzenia za wykonanie tych prac w postępowaniu sądowym stosownie do art. 10 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445 ze zm.) należy obliczać według tych norm.

Powołane przepisy

art. 391 KPCart. 10 ust. 2§ 10 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.